BRENGOSEM ...
Brengosem
kur në rruge shoh fëmiun e një dëshmori
që qan ,
kërkon bukë për te ngrënë ;
e babai i tij i ndjerë për këtë tokë ka
rënë ...
Zgjatë dorën lëmoshë kërkon
me dhimbset ky fëmijë i mjerë ,
se
askush s`i ndihmon !...
Brengosem kur shoh
një nënë me sytë e saj të përlotur
,
që thellë në zemër diçka
e mundon ;
është biri i saj i zhdukur që ajo
kërkon ...
Kjo nënë e mjerë thotë një fjalë :
" birin
tim e pata të vetmin djalë " ...
E
ajo vazhdon rrugëve duke tretur të dijë për
birin e vet ,
në është i gjallë apo
i vdekur " ...
Kërkimi i saj derë më derë vazhdon
por më kot se ,
askush s`i ndihmon !...
Brengosem
kur shoh një invalid të luftës ,
me
gjymtyrë të përgjysmuara ;
zgjatë dorën
e kërkon ,
që fëmijëve të vet
në sofër bukë t`u dërgon ...
Gjymtyrët e trupit ia muer gryka e topit ,
më dhimbset
ky njeri i mjerë se ka mbetur rrugëve ,
në mëshirën e Zotit !...
Brengosem
kur shoh që burgosen çlirimtarët
,
prangoset LIRIA vallë, në shekullin XXI
;
po vritet DREJTËSIA ...
Brengosem se
neve po na mohohet çlirimi ,
brengosem se
në Kosovë po barazohet krimi !...
Njerëzit
e UDB - ës po udhëheqin me nderkombëtar
,
Kosovë , çlirimtarët po t`i burgosin
ata
që Serbinë dikur , e kishin kumbar
...
Kosovë pash atë gjak që u
derdh për ty tregomë ,
në quhet kjo
; LIRI apo ROBËRI ...
Brengosem Kosovë BRENGOSEM
PËR TY !...
Ë N
D Ë R R O J A . . .
Ëndërroja
dikur që në fëmijëri ,
ëndërroja
te jetoja i lumtur ne LIRI ...
Ëndërroja
lirinë edhepse i lirë nuk isha ,
ëndërroja
jetën time te lumtur t`a kisha.
Ëndërroja çlirimin
nga thundra e huaj ,
ëndërroja lumturinë që kurrë më mos
te vuaj ...
Ëndërroja që mos
te shoh më dhunë , gjak e vrasje ;
ëndërroja
Kosovën te lirë e në paqe !...
Liria
erdhi ëndërra m`u bë realitet ,
Kosova
u çlirua falë gjakut ; të bijëve
të vet !...
Gjaku i dëshmorëve
këtë ditë na e dhuroj ,
ëndërren
e kahmotshme mua m`a realizojë ,
dhe unë sot
i lirë në Kosovë jetoj ...
PRITJA
NË HESHTJE
Në këtë natë pa
gjumë vetëm heshtja më shoqëron
,
humbas në kujtimet e mia e zemra ty të kërkon
...
Të thërras ty e dashur e më përgjigjet
heshtja ,
pra , shoqërohemi ne dy ;
heshtja
dhe unë ... vetëvehtja !...
Shoh
hënën në qiell dhe rrezet e saj s`i
shkëlqejnë ,
unë i lusë ato që ty
të të gjejnë ...
E lusë te
bukurën hënë një dëshirë të m`a
plotësojë ,
që të dashurën
time pranë të m`a dërgojë ...
Papritmas
hëna u zhduk humbi edhe ndriçimi ,
e
unë kisha harruar se po vije agimi .
Agoi
mëngjesi kudo zbardhi drita ,
me rrezet e diellit
e dashur të më vije te prita !...
Por
kot te prita e dashur se ti nuk erdhe ,
e unë mbeta
i vetmuar si një zog shtegëtar , i mbyllur
në çerdhe ... Prapë shoqëria
e vjetër pritja , heshtja ... dhe unë ...
vetëvehtja !..
. E unë e dashur pyes
vetën në vetmi ,
vallë , kur do te
bashkohemi UNË dhe TI ?!...
STUHIA E KOHËS
Dallgë, dallgë Shkojnë valët
e jetës...
Dallgë e valë lundrojnë mbi
këtë botë,
E ne notojmë mbi to,
pa u ndalur Pa e ditur ;
Se ku na dergojnë ...
Jetën e vërshojne dallgët e valëve
Te percjellura me stuhi ;
Vallë, ku na dergojnë ?...
Ne brigjet e lumturisë, Apo ne pafundësi
;
Unë këtë nuk e di ... E jete vazhdon
,
E përcjellur nga stuhia e kohës.
Dallgë,
dallgë Jeta lundron ...
VETMIA ...
I zhytur thellë në mendime
në vetmi jetoj ,
ëndërroj e të kujtoj
mundohem të harroj ;
por pa ty vajzë nuk
mund te jetoj ...
E kujtoj me ëndje
takimin
tonë te parë ,
mundohem veten t`a gënjë
sikur
asgjë nuk ka ngjarë ,
por me kot ;
zemra
nuk ma thotë : " Te jemi te ndarë " ...
Një njeri në këtë botë m`i
di vuajtjet e mia ,
e ai njeri është njeriun
te cilin ; e ka kapluar vetmia ...
Nëse dëshiron
ti që dikë t`a mallkosh ;
atëherë thuaja
fjalet : " Në vetmi jetofsh " !...
Vetmia është rruga
drejt ferrit që shpëtim nuk ka ,
qe lumturinë t`a
vret dhe jetën në gjysmë t`a pret
.
E këtë e di , zemra ime e shkret ...
Por te premtoj e dashur se nga ky ferr i mallkuar
një ditë ,
unë do te dal ;
dhe zemrën
time ty do t`a fal !...
Do te vijë një ditë për
ne e dashur e unë me ty do te takohem ,
dhe
ata që neve na ndanë do te pendohen ...
Dashuria jonë e pashuar ënde do te vazhdojë ,
puthjet e t`ua te zjarrta unë do t`i shijojë ...
E nga perqafimet tona qyteti do te qajë e gëzojë ,
se dy zemra te ndara perjetë Zoti i bashkojë !...