[an error occurred while processing this directive]
[an error occurred while processing this directive]
Humor 25

Beqir ELSHANI

HIQMI MUSTAQET

- Hiqmi mustakët! – kështu tha burri që ndërkohë po e rruante berberi.

- Mos, se të kanë hije! – ndërhyri berberi.

- Çfarë hije, pash zotin! Askush prej djemve të mi nuk më do. Krejtë janë me Rugovën.
UJKU DHE QENGJI
- Baba, a ka dallim ujku me qengjin, - e pyeti një ditë vogëlushi babain.
- Si jo, bir, dallimi është i madh! - tha babai. – Ujkun, siç jam unë askush nuk e do, pos që ia kanë frikën. Kurse qengjin, siç është ai tezaku im e duan të gjithë,edhe unë e dua.
- Vetëm se qengji është i këndshëm dhe mishin e ka të mirë?

- Prandaj ujku e do më shumë, - përmbylli bisedën babai.

PËLLUMBI I PAQES DHE YLLI I DAVIDIT
Sekretari i OKB-së kishte dalur në parkun e OKB-ës për të shitur mallë. Në tavolinën e tij të vogël ka vendosur disa gjëra shumë tërheqëse. Afrohet një pacifist dhe e pyet.
- Sa kushton Pëllumbi i Paqës?
- 100 dollarë. Merre, ta jap më lirë.
- Po, Ylli i Davidit sa kushton? – pyeti përsëri pacisti që po ngutej për të blerë.
- Ky është unikat, prandaj nuk e shes.
- Atëherë, pse e mban në tavolinë? – ndërhyri pacifisti.
- E mbaj në rast se ndonjë më kërcënohet me grusht, - tha sekretari i OKB-së.
ABËCËJA SHQIPE
- Sa shkronja i ka abëcëja shqipe? – e pyeti nëna të birin
- Mendoj se abëcëja shqipe ka më shumë shkronja se latinishtja, por më pak se
kinezishtja, - u përgjegj i biri që mësonte në gjimnaz.
- Më thuaj numrin e saktë, dhe jo me hamendje.
- Sa i përketë numrave, unë jam i dobët në matematikë.
- Kurse në gjuhën shqipe, çfarë je?
- Në gjuhën shqipe jam më i miri në klasë, - u përgjegj i biri.
- Domethënë se shokët e klasës janë më të dobët se ti, - plotësoi nëna e hidhëruar.
AKADEMIKU DHE DJALOSHI ME DYSLEKSI
Një ditë udhëtonin me autobus një akademik dhe një nxënës i dysleksisë.
- Çfarë zanati ke, - e pyeti djaloshi bashkudhëtarin akademik.
- Unë jam akademik. A nuk po t´a mbush synin kravata ime, ndaj më pyet çfarë zanati kam, - iu përgjegj akademiku. Mirëpo djaloshi vetëm e vështronte akademikun në fytyrë, ngjashëm siç vepron Mr Bini anglez.

- Çfarë profesioni ke ti, - e pyeti pas pak akedemiku bashkudhëtarin e ri.

- Unë mësoj në shkollën e dysleksisë, - u përgjegj djaloshi duke larguar vështrimin nga koka e akademikut.

- Ç’ mëson në atë shkollë?

- Mësoj se si duhet me i dashtë prindërit, vëllezërit dhe motrat. Pastaj mësoj për flamurin tonë kuqezi dhe si mbrohet atdheu, - plotësoi djaloshi me gjakftohtësi.
- Shkolla jote qenka e mirë edhe për akademikët, sepse as ne nuk i njofim të afërmit tanë, se lë më flamurin dhe atdheun, - përfundoi akademiku i shqetësuar.
NASTRADIN HOXHA NË ULQIN
Shkoi Nastradin Hoxha në Ulqin dhe zuri një banesë me qira për dy javë. Nastradin Hoxha porsa hyri në dhomë, pa fotografinë e Titos varur në mur. Si zakonisht, ashtu siç bëjnë hoxhallarët kur falen, Nastradini e hoqi fotografinë dhe e la në korridor. Nastradin Hoxha vuante nga reumatizmi dhe shkoi në plazh për t´u rrezitur.
Pas dite, Nastradini kthehet në banesë dhe ç´të shoh, e njëjta fotografi në mur.
Nastradini u inatos dhe zonjës ulqinake i tha:
- Zonjë, po qe se ti do të vije tek unë në Kosovë, në Prizrenin e bukur rrëzë
Pashtrikut, a do të pranoje të flesh në dhomë me fotografinë e Hitlerit?
- Kurrë, - tha ulqinakja – Hitleri ka qenë fashist!
- Mirëpo Tita çfarë ka qenë, moj zonjë? – ia priti Nastradini.
- Tita ka qenë partizan! – u përgjegj ulqinakja që mundohej të godas mizat me purtekën plastike.
- Më vjen keq, moj zonjë se sa poshtë paske rënë; përndryshe mut Tita, mut Hitleri,
- tha Nastradin Hoxha dhe doli për të gjetur një banesë pa fotografi.

BLETËT I QORTOJNË MIZAT

- Mori, miza! Para se të filloni të hani mjaltë duhet të pastroni këmbët. Ky është parim i edukatës, përndryshe do të infektoheni, - thanë bletat kur panë mizat me këmbë të ndotura.

- Dokrra. Ne jemi soji që kurrë nuk e dallojmë mjaltën me ndytësirën, - u përgjegjen njëzzzërit mizat njëvjeçare.

LETRAT E DUHANIT

Burrë e grua hynë në shitore për të blerë artikuj. Gruaja kërkoi për të blerë letra higjienike, mirëpo shitësi tha se nuk kishte mbetur. Pastaj burri kërkoi letra të duhanit. Ndërkohë që shitësi po ia mbështillte letrat e holla të duhanit,
bashkëshortja ia priti:
- Çka janë të mira për pelena të djalit.

ZONJA DHE GJENERALI

- Urdhëroni zonjë, në zyrën time, - tha shefi kur pa një zonjë duke biseduar me kuririn.
- Ju lutem, pritni pak se kam punë me gjeneralin, - tha avokatja.

- Çfarë gjenerali, ju lutem! Ky është kuriri im, kurse unë jam shefi, - tha shefi,
që nuk dinte se zonja është avokate.
- Jo, ti je maskarai, kurse ky është gjenerali, - ia priti avokatja.

NJOFTIMI

- Unë quhem Emira në superlativ, - tha një vajzë shqiptare me banim në Gjermani..
- Unë quhem Zbatuesi në maksimum dhe shoh në terr, - ia ktheu djaloshi.
- Domethanë se ti qenke shqiptar.- Ku e di ti, nese unë jam shqiptar.
- E di, sepse shqiptarët janë mësuar të jetojnë një kohë të gjatë në terrë.

DJATHI I HOXHËS
Një burrë sa herë që dilte me shoqni, shkonte në kafene dhe pinte raki. Mirëpo kur kthehej në shtëpi pinte shumë ujë, prandaj gruas i thoshte kinse ka qenë tek hoxha dhe ka ngrënë djathë.
Atëherë grueja i tha:
- Ore i shkreti, sa herë të kam thanë mos e ha djathin e hoxhës se pëlcasish.

DIKUR ME SHATA, TANI ME TRAKTORA
Në kuadër të votimeve për pushtet mbahet një takim para gazetarëve.
- Pyetja e parë është: Mua më ka ngjarë dikur, që në vreshtat e Shirokës të mbetem pa shat për prashitje, prandaj a e parashikoni që partia e juaj në të ardhmen të ketë mjaft shata për punëtorët? Kurse pyetja e dytë është se a do të kemi mjaftë rruaza, jo të gjakut, por të qafës, meqë tani përveç grave, po i bartin edhe burrat?
Ju falëminderit! – parashtroi pyetjet njëri nga gazetarët.
- Sipas pyetjeve që parashtruat, shihet se ju jeni melankolik. Partia jonë nuk do të mirret me të kaluarën primitive. Shati e ka vendin në muze. Ne po shkojmë drejt modernizimit të bujqësisë me traktora, me autokombaja, me lopë që milen me aparate dhe të ngjashme, - deklaroi kryetari i partisë politike. Sa i përketë pyetjes së dytë, shumë shtete na kanë premtuar rruaza falas me vagona, nëse ne fitojmë në zgjedhje.
- Zoti kryetar, a ka mundësi që ato shtete të na dërgojnë traktora në vend të
rruazave, - shtoi një tjetër gazetar.
- Kjo nuk varet prej meje, por prej atyre shteteve që na kanë premtuar. Kuptohet që asnjë shtet nuk ta falë traktorin, - përfundoi kryetari duke fshirë djersët prej nervozës.

MYZHDE!
- Myzhde, Jugosllavia lindi binjakë, djalë e vajzë, - lajmëroi motra medicinale.
- Si vajti lindja?
- Lindja kaloi mirë, mirëpo nëna pësoi.
- Po, si i pagëzuat fëmijët?
- Djalin e pagëzuam Serbia, kurse çupën Cërnagora.
- Po, nuni, me siguri është ndonjë rus?
- Jo, rusi, por spanjoli, zotëri Solana.

ÇKA JANË GJOKA ME GJEKËN

Dy serbë kishin shitoret ngjitas: njëri quhej Gjoka, kurse tjetri Gjeka.
Një ditë vëllai i vogël e pyet të madhin:
- Bacë, çka janë Gjoka me Gjekën?
- Shkie, bre, bacë! - iu përgjegj vëllau i madh.
- Unë desha të di se a janë vllazën, apo...
- Shkie, bre bacë, - përmbylli bisedën i madhi.

PROFESORI I MATE-MATIKËS

- Unë jam profesori juaj i mate-matikës, - kështu u paraqit mësimdhënësi i ri para nxënësve të gjimnazit, që kishte zënë vendin e profesorit të porsalarguar si irredentist.
- Sigurisht që ju jeni ndonjë magjistër, shoku profesor? – e pyeti njëri nga
nxënësit në klasë.
- Oh, jo, unë e kam shkollën e Kumrovcit, - tha i ashtuquajturi profesor duke
shkopsitur setrën sa për t’ju dukur kravata në gjoks.

- Po talleni, shoku profesor. Atëherë si e mësuat mate-matikën pa e kryer së pakut
kaka-deminë?

- Mate-matikën e msova, falë ujkut që m’i hante delet. Prandaj më duhej të
llogaritja vazhdimisht sa dele mi hante ujku dhe sa më mbeteshin.

VJEDHJA E ÇIKLETAVE

Dy shokë të shkollës takohen në rrugë dhe bisedojnë.

- Isha në shitore dhe bleva një dry për çikletën time, - i tha shokut të vet. – Po ti ç’bleve në treg?

- Unë bleva një sharrë për të prerë dryrin e çikletës së vjedhur, - u përgjegj i dyti.
- Ky është një ves i keq, turp të kesh, - e qortoi shokun.

- Kur t’i vjedhin ty, dy çikleta sikur mua, eja dhe më thuaj fjalën "turp".

DHOMË ME PAMJE KAH LIQENI

Shkon një aktor dhe kërkon në dhomë për të fjetur në hotel.

- A do dhomë me pamje kah liqeni, apo kah rruga? – e pyeti hotelisti.

- Kah liqeni, ju lutem! – tha aktori, i cili pagoi dhe shkoi në dhomë.

Aktori hapi dritaren, pa se askund nuk dukej liqeni, pos një përrua i ndotur ku laheshin patat.

- Ti më gënjeve! Nga dritarja e dhomës fare nuk duket liqeni, pos një përrua, - u ankua aktori.

- Më falni zotëri! Ne, përroit i themi liqen, - tha hotelisti.

DETIN E FLLIQ OXHAKU
- Babi, mos hyn të lahesh, sepse unë e flliqa detin, - tha vogëlushi.
- Si kështu, bir?! - u habit babai.
- Ja, pak më parë unë pshurra në det.
- Eu, bir! Po i tërë qyteti pshurrë në det, dhe prapseprapë deti nuk flliqet.
- Si babi, nuk flliqet deti?
- Bir, detin e flliq oxhaku dhe jo shurra jote.

MJEKU DHE PARLAMENTARISTI
Mjeku i ambulancës vendosi se në rast se do t’i vinte ndonjë parlamentarist, të mos pranojë asnjë në kontroll mjekësor. Ishte mëzitur duke dëgjuar vetëm kopallat e tyre nëpërmjet televizionit. Një ditë, një nga parlamentaristët u sëmurë dhe shkoi tek mjeku.
- Ti je parlamentarist, nuk të pranoj, sepse më keni ardhur në maje të hundës, - tha ankueshëm mjeku.
- Ku e di ti nëse unë jam anëtar i parlamentit? – pyeti me druajtje parlamentaristi.
- Buzët i ke të bardhë, sytë i ke në gropë, kurse zërin e ke të ngjirur, - i tregoi mjeku.

DASHURI RECIPROKE
- Unë i dua zogjtë, por i dua edhe kuajt, -i tha vajza djaloshit.
- Kurse unë i urrej derrat, por i urrej edhe lepujt, - ia priti djaloshi flakë për
flakë.
- Atëherë, ne jemi qifti më i lumtur në botë, - brohoritën njëzërit të dytë.Hitta
din drömresa på MSN Resor Klicka här

 

 

[an error occurred while processing this directive]
[an error occurred while processing this directive]