[an error occurred while processing this directive]
[an error occurred while processing this directive]
Humor 13

Beqir ELSHANI: Qafa e Pulës" - anekdota.

BABAI ME TRE DJEM
Një ditë babai me tre djemtë e vet hyri në ordinancën e mjekut dhe tregoi për hallet e djemve që i mundojnë.
- Ky i pari është qorr dhe nuk po e sheh shkaun që i ka hyp përmi; ky i dyti është shurdhan dhe nuk po i dëgjon topat e UÇK-së; kurse ky i treti nuk po mundet me i durue këta dy, - tha plaku duke pritur këshillën e mjekut.
- Për këta dy të parët nuk ka shpëtim, kurse këtë të tretin dërgoe në UÇK, - e këshilloi mjeku.
HALLET E ARDIANIT
- Ky është qeni im, quhet Larosh, mirëpo unë e thërras Lari; ashtu siç quhem unë Ardian, por më thërrasin Ani. Një vogëlush entuziast që e miklonte qenin, e pyeti në ishte qen i Sharrit.
- Jo, nuk është qen i Sharrit, megjithëse njeh disa shqisa të kufizuara. Nuk është i zoti t´i ruaj delet që vazhdimisht m'i ka ngrënë ujku, ndaj nuk ka asnjë nishan në trup.
- Po kjo medale në qafë, ç´do të thotë? - pyeti vogëlushi i habitur.
- Këtë e ka kujtim prej vjedullës që nuk ka reaguar kur ma kulloti kollomboqin në arë.
PACIFISTËT DHE QENTË EKATUNDIT
Një ditë në Breshan të Therandës shkoi shtabi i UÇK-ës për të bërë një vizitë në repartin ushtarak të anës së Malishevës. Ata të Shtabit iu drejtuan ushtarëve:
- A i keni marr pushkët të gjithë?
Një nga ushtarët iu përgjegj: - Të gjithë i kemi marrë, përveç pacifistët, hoxhallarët dhe qentë e katundit që s´i kanë marrë pushkët.
FOTOGRAFIA DHE KUNDËRMIMI
Dy gra bisedonin në kursin e gjuhës angleze.
- Moj motër, çka jam në zor prej mysafirëve të shpeshtë që vijnë gati për çdo mbrëmje, dhe m´u këputën këmbët duke u shërbyer me çaj e kafe, - i tha shoqes së vet gjatë pushimit në klasë.
- Atëherë vendose fotografinë e Titos në mur, mbase mysafirët fyhen dhe nuk vijnë më që t´ju bezdisin, - ia ktheu shoqja e saj.
- Uh të marrsha të keqen. Ne fotografinë e Titos e kemi në ballë të dhomës, mirëpo as kjo nuk ndihmon.
- Atëherë bëj së pakut një erë të keqe që kundërmon dhe mysafirët do të thyejnë qafen, - e përmbylli e dyta.
DRENICAKU DHE PRISHTINASI
Një fshatar nga Drenica shkoi në tregun e Prishtinës për të shitur të vetmin dem që kishte.
I afrohet një pacifist nga që interesohet për të blerë. Në fillim i duket shtrenjtë, mirëpo më vonë drenicaku e ul pazarin dhe ia shet më lirë me një kusht.
- Po ta shes më lirë, me kusht që kur ta pren demin, të m´i japësh brirët.
Pacifisti i kënaqur për pazarin mendoi sikur drenicaku është mjeshtër thikash dhe i tha:
- Mos vallë, je mjeshtër thikash?
- Jo, nuk jam mjeshtër thikash, - ia ktheu drenicaku, - por në pranverë kam mejdan me shkaun, ndaj më duhen brirët si simbol i mbrojtjes dhe paratë për të blerë barut.
ARKATARI DHE PUSHKA E ADEMIT
Tërë ditën brodhi në qytet pas trepërqindëshit arkatari i ri që kishte zëvendësuar të vjetrin pasi ishte zbuluar se kishte dorë. Krejtë po vjedhin si dikur n´atë koperativën tonë, thoshte ai.
Ishin orët e vona të ditës dhe autobusët po rralloheshin në tranzitin urban. Hipi në tremdhjetshin që e dërgonte në lagjen e tij. Në banesë kumboi zili dhe motrat e vogla fluturimthi ia hapën derën. Çantën bosh e gjuajti në tavolinën e dhomës.
- Si vajti mbledhja e trepërqindëshit, sot? - e pyeti nëna të birin.
- Ligsht, nënë. Ç´prej se po flet pushka e Adem Jasharit, askush nuk po paguan më trepërqindësh.
DIALOG ME IRREDENTISTIN
- A thua, Musë, qysh mundem për t´i dalluar irredentistët? Ata të komitetit na thanë që duhet të ruhemi nga irredentistët meqë janë të rrezikshëm, - i tha një punëtor i "Dukagjinit" të Gjakovës kolegut të punës.
- Po, pikërisht une jam një nga ata irredentistët, prandaj ruaju prej meje.
- Mos, pash zotin! Po nuk ka burr më i mirë se ti!
- E, pra, të tillë janë të gjithë irredentistët, - e informoi kolegu i tij.
PARTIA E PUNËS
Një avokat i Prishtinës njoftoi se kishte formuar partinë opozitare, Partia e Punës, që i thonin "pë-pë".
Një bashkëbisedues i pranishëm në këtë bisedë e pyeti se a ka të interesuar për "pëpë-në"? Avokati iu përgjegj pa ngurrim dhe tha: - Asnjë!
- Mbase pse është parti enveriste dhe njerëzit ikin?
- Jo, për atë! - plotësoi avokati, - Partia ime e Punës nuk ka asgjë të bëjë me enverizmin, por sepse askush nuk do të punojë, bre, vëlla. Të gjithë e duan të gatshme prej Amerikës.
ME ASNJËRIN
Një reporter me mikrofon në dorë iu drejtua një burri në bulevardin e qytetit dhe e pyeti:
- A është më mirë të ndeshesh me ujkun , apo me ariun.
Burri u luhat dhe më në fund, tha: - Me ariun.
Pastaj reporteri takoi një vogëlush me çamçakëz në gojë dhe e pyeti: - A është më mirë të ndeshesh me ujkun, apo me ariun?
- Me asnjërin, - tha vogëlushi duke u larguar së prapthi nga reporteri.
ZOTËRIU I KUQ
Në Vushtrri ka qenë dikur një skamnor i papunë, prandaj punonte me mëditje - argati tek të pasurit. Një ditë kryetari i komitetit komunal e godit për t´ia pastruar nevojtoren në vilen e tij. Në fund, kur shërbëtori e kryen punën, drejtohet tek zotëriu i kuq - kryetari i Komitetit komunal për t´i treguar dhe i kërkon pagën për punën e kryer. Megjithatë zotëriu i kuq nuk ia paguan tërë mundin duke i thënë se i ka hequr vetëm dhjetë kova m... nga nevojtorja. Argati më kot mundohet për ta bindur kryetarin e komitetetit se i ka hequr 12 kova m... Argati i revoltuar nga sjellja e keqe e kryetarit grykës del në qytet ku ishte ditë tregu, dhe thotë:
- Merreni me mend, kryetari i komitetit m´i hangri dy kova me m...
QAFA E PULËS
- A e di ti se cila copë e mishit të pulës është më e mirë? - e pyeti shokun gjatë gostisë në kafene të qytetit.
- Qafa e pulës, - u përgjegj shoku i tij që dikur kishte punuar kurir në komitet.
- Mirëpo, tani, ti nuk je më kurir në komitet.
- Megjithatë ish kryetari i komitetit është bërë ministër, dhe unë kryej të njëjtën detyrë.
AEROPLANËT E NATO-s
- A e di ti, përse aeroplanët e NATO-s fluturojnë 10 000 metra mbi Kosovë? - e pyeti njëri shokun e vet kur pa aeroplanin në qiell.
- Sepse kanë frikë nga mortajat serbe, - u përgjegj shoku i tij.
- Jo, porse tregojnë respekt ndaj bjeshkës së Korabit.
USHTARI ÇETNIK PA KËMBË
Në spitalin e qytetit u shtrua një çetnik që kishte mbetur pa këmbë nga minat që kishte hasur. Palltoja ushtarake e çetnikut ishte e stolisur me medale të ndryshme nga Beogradi për vrasjen e shqiptarëve. Një ushtar amerikan sikur donte ta qesendisi serbin e plagosur me një fotografi të Millosheviqit, që kishte nxjerrur nga xhepi i mbrendshëm i palltos së çetnikut. I plagosuri qante dhe kthente kokën mënjanë. Ushtari amerikan këtë "lojë" e përsëriti disa herë duke ia treguar fotografinë e Millosheviqit çetnikut serb, gjersa më në fund hyri motra medicinale dhe e qortoi ushtarin amerikan:
- Ju, a po doni me e tranue tani të shkretin shka që ka mbet pa këmbë.
- Jo, por desha të provoj refleksin e tij pas aksidentit dhe konstatova se e ka në rregull, - tha ushtari amerikan.
PYETJE NGA GJEOGRAFIA
Një ditë arsimtari i gjeografisë e pyeti nxënësin se me cilin shtet kufizohet Kosova në veri.
- Me Serbinë, - u përgjegj nxënësi entuziast.
- Kjo është një mesele e vjetër; tani Kosova kufizohet me Rusinë, - e korigjoi arsimtari.
MUQIBABA
Një ditë profesori i gjeografisë gjatë orës mësimore e pyeti nxënësin, i cili ishte i biri i ish-kryetarit të komitetit komunal.
- Si quhet katundi në mes të Gjilanit dhe Preshevës?
- Mu-qi-baba! - u përgjegj nxënësi duke mbajtur gishtin ne hartën fizike të Kosovës.
- Qëndro djalosh, mos u dorëzo! - i tha profesori që dikur ishte larguar prej punës si irredentist nga babai i tij.
BERISHËT, NJERËZ TË BESËS
Në Shirokë të Therandës dy fshatarë serbë pritnin autobusin për në Prizren, andej pari kalon një bari me tufën e dhenve i cili tradicionalisht tungjatjetohet.
- Berishët janë njerëz të besës, - iu drejtua i pari të dytit. I dyti u ngrys në fytyrë dhe ndërhyri:
- A nuk e din ti, që Berishët janë në burg për Kosova Republikë?
- Mos, more! Edhe kta po lypin republikë, a? S´u met asnji shiptar i nershëm.
KAMIONI SHQIPTAR DHE SHKAU CINIK
Një serb, përndryshe mirëmbajtës i rrugëve, kishte hasur një kamion me rimorkio nga Shqiperia, prandaj i kishte thënë italisht, se për shkak të borës së madhe nuk mund të ngjitet tek Qafa e Duhlës. Të nesërmen ky serb tregon ngjarjen para kolegëve se si e ka takuar një shofer me kamion nga Shqiperia dhe se si e ka informuar italisht. Një nga punëtorët shqiptar e kupton cinizmin e shkaut dhe i thotë.
- Ty duhet rrahur me pendrekun bullgar, i cili harron të ndalet me dyzet goditje, prandaj ia nis prej fillimit. Në mesin e shqiptarëve jeton dhe punon, kurse italianët dy vjet kanë qenë pushtues, prandaj italisht ke dijtur të flasësh, kurse shqip nuk ke dijtur.
- Krejt bota ma q... nanën, n'folsha ma me shiptar, - tha shkau cinik.
PAMFLETET NË GJIMNAZ
Për shkak të pamfleteve "Kosova Republikë" që viheshin nga nxënësit dhe studentët, mësimdhënësit ishin të detyruar të mbanin kujdestari në shkollë edhe gjatë natës, ku rëndomë kujdestaronin nga dy veta.
I pari i tha të dytit, se a dëshiron të ruaj mbrenda në shkollë, apo në oborrin e shkollës.
- Do të ruaj mbrenda! Mos më kanë lënë mendtë të ruaj edhe jashtë e të mërdhihem në këtë shiun e natës, - u përgjegj kolegu i tij.
- Atëherë, unë po dal të ruaj në oborr, kurse ti ruaj mbrenda, - tha i pari dhe shkoi drejt shtëpisë së vet.
RROFTË GOMARI!
Për ditën e rinisë, zakonisht gjatë muajit maj, përcillej stafeta e rinisë. Këtë manifestim e përcillnin nxënësit së bashku me mësuesit. Gjersa masa me ovacione brohoriste "Rroftë shoku Tito", një nxënës thoshte vetëm "rroftë". Mësuesi e qortoi nxënësin se duhet thënë "Rroftë shoku Tito", dhe jo vetëm "rroftë". Nxënësi luhati kokën kinse kuptonte dhe vazhdoi brohoritjen: "Rroftë mësuesi, Rroftë mësuesi".
- O, gomar, jo rroftë mësuesi, por rroftë Tito, - e qortoi mësuesi duke i rënë me gishtin e tij të gjatë dhe të rëndë si plumbi në kokë.
Atëherë nxënësi u revoltua edhe më shumë nga goditjet që merrte në kokë dhe brohoriti edhe më me zë që kishte: "Rroftë gomari!" "Rroftë gomari!"
AKADEMIKU HARBUT
Një ditë ish kryetari i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës, përndryshe përmbysës i kushtetutës, Syrja Pupoci, urdhëroi që nga fondi i bibliotekës të hiqet Fjalori i Gjuhës së Sotme Shqipe, botuar në Tiranë.
- Përse të hiqet? - tha me mospajtim profesor Rexhep Qosja.
- Sepse aty përmendet fjala harbut që bie në kundërshtim me normat e sistemit jugosllav, - tha Syrja Pupoci.
- Megjithate, këtu nuk duket asgjë e keqe?
- Si nuk duket! I tillë jam unë, ndaj kur e shoh këtë fjalë, më djeg këtu, - tha Pupoci duke vurë dorën në zemër.
DEMONSTRIMI I NEUROPSIKIATRIT
Një ditë, polici shqiptar e zuri djaloshin therandas duke brohoritur "Kosova Republikë". Meqë djaloshi ishte i moshës rinore, e dërgojnë në neuropsikiatri të Shkupit.
- Çfarë halli ka çuni? Është djali yt? - pyeti neuropsikiatri.
- Jo, rujna zot! Ky nuk është normal, prandaj del dhe bërtetë në rrugë "Kosova Republikë", - shtoi polici.
Ndërkohë neuropsikiatri me telefon kërkoi një pacient nga pavionet e tij.
I sëmuri mental posa hyri në ordinancë, bërtiti: - Unë do t´ju mbys. Ty, polic, ta q... Jugosllavinë. A e di ti se kush jam unë? - Në çastin kur deshi ta kapi për fyti policin shqiptar, neuropsikiatri e nxori jashtë.
- Mund të shkoni, kurse herën tjetër eja vetëm, - mori përgjigje polici shqiptar që nga frika ishte bërë dyllë.
AUTOINATÇE
Vizitori shqiptar i drejtohet një prishtinasi me kasketë në kokë dhe e pyet se ku gjindet objekti që e kërkonte.
Qytetari në fillim e shikoi dhe ia priti:
- Je shqiptar? Fol shqip, vëlla të paça!
Vizitori shqiptar u zu ngusht dhe sa për t´u arsyetuar para prishtinasit, tha:
- Më falni! Unë ju pash me kasketë në kokë, ndaj ju drejtova serbisht.
Atëhere prishtinasi ia priti:
- Edhe dhjetë kasketa në i mbafsha në kokë, fol shqip se je në Kosovë!
Vizitori, i turpëruar, uli kokën dhe vazhdoi duke thënë autoinatçe:
- Mirë ma bëre, mu thaftë goja në folsha më serbisht.
ËNDRRA E SHAIP RESHTANIT
- Pash anërr se u bana shka, - tha Shaip Reshtani i cili kundërshtonte kolonizmin serb në Kosovë pas çlirimit nga fashizmi italian.
- Ma zo ma keq, Shaip, inshalla të del mbarë! Po qysh e ndjeve vetin kur u bane shka? - i thanë të pranishmit.
- Njësoj, - tha Shaip Reshtani - vetëm se kur i shihja shiptarët me kapuça të bardhë i kisha tullusum.
KURTHI DHE HAJNI
- Pranë kotecit të pulave kam hapur një gropë si kurth; nëse dhelpna ia mësyen, bie në gropë, pastaj kapaku me mekanizëm mbyllet dhe unë e zë. Gëzofin e ka të mirë kafsha, - i tregoi plaku fqiu të vet.
- Mirëpo, po qe se bie hajni me dy këmbë, atëherë ç´do t´i bësh? - ndërhyri fqiu.
- Po qe se bie hajni, i them: zoti t´ marroftë!
- Sa për marren, ti mbete pa pula!
- Ndoshta! Por nëse e zë djali im, Batoni, ai nuk e marron si unë... - përfundoi plaku.
RRENA OPOZITARE
Një ditë, në prag të zgjedhjeve opozitare, u shtyen në garën e rrenave se cili nga dy udhëheqësit opozitarë di për të kurdisur rrenën aktuale. I pari foli Thaçi dhe tha:
- Kosova do të bëhet krahinë autonome.
Ata të LDK-ës u pajtuan se me të vërtetë është rrenë.
Pastaj i erdhi radha Rugovës dhe tha:
- Kosova do të bëhet shtet i pavarur.
- Kujdes, kjo nuk është rrenë, - ia pritën ata të PDK-ës, - ndaj e pësuat.
DOKTOR PORTOKALLI
Në ambulancën e qytetit dikush kishte ngrënë portokall dhe lëvoret i kishte hedhur në vrimën e tualetit. Doktor Dauti, u neverit kur pa lëvoret në vrimën e tualetit, shkoi për të zënë dëmtuesin me presh në dorë, duke thënë se me ëndje do të hante një portokall.
Një nga ata ishte mjeku serb dhe u përgjegj:
- Më vjen keq, zoti drejtor, kisha portokallin e fundit që e hëngra.
Prandaj doktor Dauti e qortoi mjekun serb:
- Doktor Portokalli, shko nxirri lëvoret nga vrima e toaletit dhe vëri në shportë.
SHEQERI DHE SHPRESA
Ishte kohë e vështirë dhe shpeshherë ndihej mungesa e artikujve kryesor të ushqimit, sidomos i vajit dhe sheqerit. Një fshatar kishte zbritur në qytet për të blerë sheqer. Për fat të keq nuk kishte mbetur asnjë kokërr sheqer në shitore, atëherë fshatari iu drejtua tregtarit:
- A ka shpresë, që sheqeri do të vijë së shpejti.
- Shpresë ka, mirëpo sheqer nuk ka, - iu përgjegj tregtari.
KAMERA E MSHEFTË
Një gazetar i televizionit nisi të provokojë kalimtarët në qytet me anën e kamerës së msheftë. Takoi një nga kalimtarët dhe i tha se dëshironte të këmbente valutën 1000 marka.
Kalimtari pranoi, mirëpo kur pa se kartëmonedha prej 1000 markash ishte e falsifikuar, refuzoi të këmbej, atëherë gazetari i tregoi se është kamera e msheftë.
Qytetari duke u larguar i dha një shpullë në fytyrë duke i thënë: - Unë jam kamera ashiqare.
MOSMARRËVESHJE
Një teknolog nga Mitrovica punonte në fabrikën e gomës në Therandë, hyri në zyrë ku punonin dy referentë shqiptarë. I pari e pyeti se prej nga është.
- Nga Mitrovica e Titos, - u përgjegj teknologu. Referenti i parë nga habia u ngrit në këmbë kur dëgjoi fjalën i MëTë-s, kurse i dyti mbylli sytë.
Teknologu reagoi: - Mbase po ua vret veshin emni Mitrovica e Titos?
Atëherë referenti i parë, sa për të dalur nga ankthi politik, tha: - Jo, aspak, por kur ti the se je i Mitrovicës së T..., në shenjë nderimi unë u ngrita në këmbë.
- Mirëpo, ky tjetri përse e mbuloi fytyrën me duar? - ndërhyri me pyetjen plot gjemba teknologu nga Mitrovica.
- Unë u tremba, sikur shoku im që u ngrit, donte të godas kur the se je nga Mitrovica e T..., prandaj e mbulova fytyrën.
FSHATARI ME TËRFURK
Një shofer ia shkeli gjelin fshatarit, pastaj i kërkoi falje dhe tha se do t´ia paguante. Fshatari me tërfurk i tha shoferit se nuk u bë nami, vetëm se duhet paguar dëmshpërblimin prej 1000 markash. Shoferi pagoi dëmin dhe vazhdoi rrugën.
- Sa bujar që ishte shoferi, pagoi pa fjalë, kurse gjeli nuk i bën as 10 marka, - i tregoi gruas së vet që vështronte e habitur.
- Shkova të grij qepë se plasa, - ia ktheu gruaja.
DEFEKTI DHE GRUSHTET
- Televizori im nuk punon mirë, vazhdimisht më duhet të godas këtë rradake me grusht, - u ankua qytetari tek mjeshtri, dhe vazhdoi: - Nëse e godas një herë me grusht, më del Shtajneri; nëse e godas dy herë, më del Hakrepi; nëse e godas tri herë, më del Kushneri.
- Mos u brengos, unë ta rregulloj TV-aparatin që pa e goditur me grusht të del Rugova.
- Mosni, se i mshoj përtokë, - tha hallexhiu shqiptar.
PAPAGALLI DHE PARLAMENTI
- Unë i dua papagajtë, - tha mysafiri posa filloi të pi kafe tek miku.
I zoti i shtëpisë menjëherë e lëshoi programin e tvsh-ës, ku mbahej mbledhja e Parlamentit Shqiptar. Pas një ore mysafiri tha:
- Qite në ndonjë kanal të hajrit, se këta po ma çajnë kryet.
- Më duket se ti në fillim the që i do papagajtë, - ndërhyri miku.
- Unë mendova në papagallin zog, dhe jo në këta llafazanë që vetëm rrokullisin gurin, - tha mysafiri i revoltuar.
KALLËZIMI I FILXHANIT TË KAFESË
- Djali yt do të bëhet hajni më i madh i Kosovës, - kështu e nisi kallëzimin e filxhanit të kafesë fallxhesha para zonjës.
- Uh, m'i marrsh t´ligat. Ti po ma fyen djalin, - ia ktheu zonja e shtëpisë.
- Pasha sytë e ballit, kështu shkruen në filxhan, moj fisnike. Të njëjtin fat ia kam treguar edhe gruas së kryetarit të komunës. Bile ajo nuk kundërshtoi kështu si ti. Asaj iu bë qejfi dhe më pagoi mirë për parashikimin e fatit, - tha fallxhesha duke dalur nga shtëpia e zonjës.
LIGJI PORSI FIZARMONIKA
- Pse qanë kur unë i bie fizarmonikës? Mos vallë, emocionohesh nga muzika? - iu drejtua fizarmonicisti qytetarit përballë.
- S' janë emocione, por më kujton ligjet e ish-Jugosllavisë që herë hapeshin dhe herë mblidheshin porsi ky rrësheku i fizarmonikës sate, - ofshani qytetari.
KOMBËTARJA "BOTA SOT"
- Ti ke shkruar një hartim të bukur në gjuhën shqipe, - kështu i tha profesori nxënësit tek po ia dorëzonte hartimin e vlerësuar. - Mirëpo çuditem se si askund nuk e ke përmendur epitetin: kombëtar.
- Zoti profesor, unë kam shkruar për flamurin shqiptar, dhe jo për kombëtaren "Bota sot", - shtoi nxënësi me fytyrë të vrenjtur.
DAULLEXHIU DHE TIGRI
- Daullexhiu me dy shkopinjë dhe daullen e tij ndeshet me kafshën e rrezikshme, tigrin, cili nga këta duhet të dali fitues? - pyeti europiani zezakun që e shoqëronte gjatë një ekspedite në Afrikë.
- Daullexhiu veçse e ka kryer punën, përndryshe daullja pa lëkurën e tigrit nuk do të kumbonte, - u përgjegj zezaku.
SHATI PA RROTA
Një fshatar para se të hynte në shitore e la shatin skaj trotuarit, ku bisedonin një grup të rinjësh. Aty kishte edhe disa biçikleta të mbyllur me dry.
- Djema, ma ruani shatin gjersa të blej kripë në shitore!
- Mos ke gajle, mixhë, se është pa rrota dhe kurrkush s'ta merr!
MASA E MËKATEVE
Një ditë imami i qytetit organizoi një piknik testimi me disa ish udhëheqës që kishin marrë më qafë punëtorët. Dikur ata kishin plaçkitur ndërmarrjet e Kosovës dhe kishin larguar shumë punëtorë shqiptarë si nacionalistë. Tani këta ish udhëheqës ishin rehabilituar në besimtarë të fesë islame. Imami këshilloi që secili të futet në plazhin e liqenit të Badocit aq sa ka bërë mëkate dhe Zoti ua falë mëkatet, ku në fund gishti i imamit mbeti në drejtim të qiellit.
Ish-udhëheqësit sharruan gjer te zogu i këmbës dhe disa gjer në gju, por kurrësesi gjer në bel se lë më gjer në fyt. Në mesin e tyre qëlloi një arkatar që ishte fundosur i tëri në ujë, sakaq imami ia nxori kokën në ajër dhe i tha:
- Kaq shumë mëkate paske bërë i shkreti, saqë don edhe të mbytesh në ujë.
- Jo, - ia ktheu arkatari, - unë nuk kam bërë mëkate, mirëpo nuk mund t´i shikoj sesa të pafytyrë janë këta kodosha, dhe nuk duan së pakut të sharrojnë gjer në bel.
URIME KËRSHËNDELLAT
- Urime kërshëndellat, zoti Rexhep! - Kështu e uroi një shqiptar bashkëvendasin e vet në Malme.
- Kujdes, unë jam mysliman dhe nuk i festoj kërshëndellat! - ia ktheu bashkëvendasi duke nxjerrë tespihet nga xhepi i thellë i palltos si argument bindës.
- Ç'metamorfozë! Kur ishe komunist e hajshe mishin e thiut, kurse sot po ia di edhe rendin fesë me tespihe në dorë.
MAÇOKU PACIFIST
- Zotni maçok, e di ti përse po të mbaj në shtëpi? - kështu i tha pronari maçokut që fare nuk gjuante mi.
- Mbase ti i do kafshët si hobi!, - u përgjegj maçoku duke luhatur bishtin poshtë e lartë.
- Po, të mbaj për të gjuajtur mi, jo për hobi! Ka një vit që ti fare nuk gjuan mi, por vetëm argëtohesh me fshisën pas dere.
- Mirëpo a nuk e di ti që unë jam pacifist, - shtoi maçoku tani duke iu përçallur nëpër këmbë pronarit, meqë e kuptonte fajin.
- Po shoh se si mijtë ma kanë invaduar shtëpinë. Jashtë! Jashtë! - bërtiti pronari duke hapur derën e shtëpisë.
KOHA E VËLLAZNIM-BASHKIMIT
Dikur, në kohën e vëllaznim-bashkimit, shqiptari dhe serbi punonin në fabrikë. Papritmas një hekur i trashë e qëllon serbin dhe ia këputë krahun. Shqiptari që rastisi pranë tij, filloi të qajë.
- Shumë po të dhimbsem, pobratim! - tha serbi me krah të këputur.
- Nuk e kam gajlen e krahut tënd, mirëpo mua më pret burgu, kinse unë të kam qëlluar me hekur, - ia sqaroi shqiptari.
- Kurrë nuk e bëj një poshtërsi të tillë; vet u lëndova. Fundja-fundjes hekuri ra prej së larti, - shtoi serbi.
- Kështu thua para meje, mirëpo posa të takohesh me ata të Beogradit, ti i han fjalët,- tha shqiptari duke fshirë lotët.
ABRAKADABRA
Në Bibliotekën Shtetërore të Stokholmit, librat e letërsisë në gjuhën shqipe ishin të sistemuara sipas abëcësë, ndaj Hasani, S. me të vërtetat dhe mashtrimet e tij vinte para autonomistit Pupovci S.
Të nesërmen hetova një ndryshim, dikush i kishte bashkangjitur me shirit ngjitës Hasanin me Pupovcin. Atëhere edhe unë i bëra një shërbim të vogël. Në mesin e të dyve e futa me forcë edhe librin e Ivo Andriqit. Mbase ky shkau me çmimin Nobel mund t´i ngrohë së paku edhe miqtë e vet në Suedi.
REVOLUCIONI I BIMËVE
- Ju lutem, a e keni librin "Evolucioni i bimëve" të Çarls Darvinit, - kumboi zëri i studentit në librarinë e qytetit. Pastaj ndihmëslibrari e pyeti shefin e vet për librin që kërkonte studenti.
- Zoti shef, a e kemi librin "Revolucioni i bimëve" të Karl Marksit?
LEXUESI PASIV
Një lexues kërkon një libër nga bibliotekari.
- Zoti bibliotekar, më epni librin "Tambli i bardhë" të Pashko Vasës.
- "Bardha e Temalit" apo...? - e korigjoi bibliotekari.
- Më falni, "E bardha e tamblit", - tha lexuesi pasiv që mundohej të korigjohej.
LEXUESI MBURRACAK
- Unë kam lexuar mbi 100 romane, - tha një lexues mburracak.
- Atëherë, ti qenke shkrimtar, - ia ktheu i dyti.
- Po të thoja se kam lexuar 1000 romane, - çfarë do të më thoje atëherë?
- Do të thoja se je bërë njeri, - ia ktheu i dyti.
BISEDIM NËN ZË
Në Klubin shqiptar të Malmes mbahej një mbledhje për Fondin humanitar "Liria Kombëtare".
- Ky që po flet në mikrofon është autor i dy librave që i ka botuar, - i tregoi njëri shokut të vet shurdhan.
- A i ka martuar ato dy libra, ky që po flet? - pyeti shurdhani, që fjalët i kuptonte me anën e leximit të buzëve.
- Po, - tha profesor Egriu, që iu bashkangjit bisedës, - dy ekzemplarë ia ka falur bibliotekës së qytetit, kurse të tjerat i kanë mbetur në shtëpi, ngase askush nuk është i interesuar.
ANKETA KROATE
Në atë farë ish-Jugosllavinë u ngritë aktakuza kundër fashistit kroat, Artukoviç. Një gazetar bëri anketë me disa qytetarë rreth gjykimit të Artukoviçit.
- A jeni për dënimin e Artukoviçit, apo për faljen e tij.
- Unë mendoj që ta falin, meqë Jugosllavia gjithmonë i ka falur kriminelët serbë të cilët janë restauruar në komunistë, - tha i pari.
- Ky, që foli qenka tepër sentimental. Unë mendoj që Artukoviçi të ekzekutohet me bombë atomike në qendër të Beogradit, - tha i dyti duke ngritur vetullat e trasha.
GJYKATA SERBE
Gjykatësi i dënoi dy qytetarë serbë për shkak se në kafene kishin kënduar këngë të huaja: shqip dhe kinezisht.
- I pandehuri i parë që ka kënduar shqip dënohet me dhjetë vjet burg të rëndë, kurse i pandehuri i dytë që ka kënduar kinezisht dënohet një muaj burg, - përfundoi aktgjykimin gjykatësi serb.
- Zoti gjykatës, gjykimi juaj është i padrejtë, - ndërhyri avokati mbrojtës.
- Avokati mbrojtës, dënohet me pushkatim! - përmbylli gjykatësi dhe u largua duke përplasur derën me rrëmbim.
NË KAFENENË E BOSHNJAKUT
Në kafenenë e boshnjakut, në Tuzëll, hynë dy policë serbë dhe si zakonisht kris sherri. Në mur dallojnë njollat ku mungon fotografia e Titos.
- Pse e ke hequr fotografinë e Titos nga muri? - e qortoi njëri nga policët serbë.
- Një kroat më dha l000 marka me kusht që fotografinë e Titos ta heqi prej murit. Mirëpo nëse ju më epni 500 marka, unë e vendos përsëri.
- Ne të japim 1000 marka nëqoftëse e vendos fotografinë e Millosheviqit.
- Kurrë nuk e vë syretin e bishës, - tha boshnjaku, dhe menjëherë dy policët iu vërsulën me shkopinjë në shpinë.
HOXHA DHE POP-MUZIKA
Erdhi koha që edhe hoxhallarët të shërbehen me magnetofon. Hoxha e kishte kurdisur magnetofonin, kështu që në kohën e caktuar vetëm me shtypjen e sustës ezani ushton në minare. Mirëpo një ditë shkojnë fëmijët dhe e vendosin kasetën me muzikë argëtuese. Si zakonisht hoxha e shtyp sustën, dhe çka me ndie...?
Dy pleq e dëgjuan muzikën argëtuese në vend të ezanit, dhe thanë: - Janë tranue këta hoxhallarët e sotëm.
HAJMALIA E HOXHËS
Një hoxhë shkruante hajmali, zakonisht për gratë e pafatë që nuk kishin fëmijë. Një nuse një vit më parë kishte marr hajmalin e lindjes tek i njëjti hoxhë.
- Çfarë halli ke, oj fisnike? - e pyeti hoxha fatkeqen me foshnje në gji, që bënte kinse nuk e njef. - Mbase foshnja nuk e merr gjiun, apo ti nuk ke tamël për foshnjen?
- Jo, hoxhë efendi, gjitë i kam plotë dhe foshnja asht si drita, por si shumë po të përngjanë ty, dhe burri im nuk e don.
- Siç duket, burri yt nuk është normal, - tha hoxha që u prish në fytyrë.
VNESHTI I PLAKUT
Jetonte dikur një plak dhe kishte një vnesht, ndaj nuk kishte krahë për ta punuar. Një grup të rinjsh venin kalaveshët me rrush në hardhitë cub të plakut. Plaku shkonte i mblidhte dhe i hante me kënaqësi. Të nesërmen të rinjtë e pyetën plakun se a po jep vneshti rrush.
- Po jep zoti, shyqyr, - u përgjegj plaku duke mos iu falenderuar të rinjëve që e nderonin.
Atëherë të rinjtë e ndërprenë furnizimin e hardhive të tij me rrushë dhe pas një kohe e pyetën përsëri:
- A po jep vneshti rrush, mixhë?
- Zoti po jep, mirëpo dreqi po ma merr, - tha plaku me inat.
LUTJA E LLAFAZANIT
Ishte dimër i ftohtë, prandaj rrallë qarkullonin automjetet për shkak të dëborës së madhe në rrugë. Një fshatar ishte mërdhirë gjer në asht duke pritur autobusin. Për fat kalon profesor Bajram Kurti me automobil dhe e merr. Fshatari, i ngazëllyer për fatin, filloi të flas dokrra:
- Përpak sa nuk plasa prej së ftohtit, mirëpo iu luta zotit dhe zoti ma plotësoi dëshirën.
Me të dëgjuar këto fjalë të fshatarit llafazan, profesori pas dy-tri kilometrash rrugë kthehet përsëri në vendin e njëjtë ku e mori dhe i tha:
- Zbrit prej kerrit dhe vazhdo t´i lutesh zotit, mbase të vjen ndonjë autobus.
Fshatari doli kokulur, por tani ofshani duke thënë "mu thaftë goja që fola". Megjithatë profesori e pranoi dhe e mbarti falas gjer në fshat.
PËRSHËNDETJE E SINQERTË
- Përshëndetje e sinqertë është kur mysafirin e përshëndet me shtrëngim dore dhe me shikim në fytyrë, - i tha vëllau motrës që ishte kthyer nga Gjermania.
- Uh, vëlla! Ti po mendon se ktu asht si në Gjermani? Me ba me ia shtrëngue dorën kusherinit të burrit tim, ai vjen dhe më futet në dhomë, - tha motra duke shprehur mospajtimin.
KOHA E PROVIMEVE
Nëse vjen në kabinetin tim pasdite në provim, ta jap notën gjashtë, nëse vjen në banesën time, ta jap notën dhjetë, - i shkroi profesori studentes në letër e-mail.
- Por nëse vi me polic, ç' notë do të më japësh? - iu drejtua studentja.
- Atëherë, gjeje një profesor tjetër, - ia ktheu përgjegjen profesori.
KOKA SA NJË BUKLIÇE
Një fshatar shkoi në tregun e Prizrenit për të blerë pëlhurë për pajen e bijes së tij. Iu afrua tregtares dhe kërkoi dhjetë kute pëlhurë. Tregtarja e mati dhjetë herë rreth kokës së vet dhe ia dha fshatarit. Fshatari pa që tregtarja e kishte kokën e vogël sa një bukliçe dhe pëlhura doli shumë e shkurtër. E mati për kokën e vet që e kishte dy herë më të madhe se tregtarja dhe pëlhura i doli gjashtë kute.
Gruaja tregtare u zu ngusht dhe tha: - Ne s'e kemi ba me mat për kryet t' kalit.
- Njëmend e kam kryet e madh, veçse edhe koka jota sa një bukliçe po të shiton, - tha fshatari duke refuzuar blerjen.
BISEDË FOLKLORIKE
Dikur vinin profesorët e Universitetit të Tiranës për të mbajtur leksione në Universitetin e Kosovës. Një ditë bibliotekari, Haxhi Krasniqi, takohet me profesor Ramadan Sokolin dhe bisedojnë rreth çështjes së folklorit. Sekretari serb i Shkollës së Lartë u çartë nga inati kur i pa dhe i thotë bibliotekarit kinse urgjent po e thërret drejtori. Bibliotekari shkoi tek drejtori dhe i tha:
- Urdhëroni, shoku drejtor, ju më thirrët!
- Jo, unë fare nuk të thirra! - tha drejtori i habitur. Bibliotekari u hidhërua dhe shkoi drejt e në zyre të sekretarit shovinist.
- Phu, bre, i biri i bushtrës! A u tute që Kosovën po e fusë në çantën e Ramadan Sokolit! - i bërtiti bibliotekari i revoltuar.
TAMPONËT PËR VESHË
Një shqiptar nga Gjermania përgatitet për të shkuar për të vizituar Kosovën. Me vete merr edhe tamponët për veshë, që i përdorte gjatë punës në fabrikë.
- Përse po i merr tamponët me vete, në Kosovë nuk ka fare zhurmë fabrikash? - iu drejtua gruaja burrit.
- Eh, moj grua! Piskama e popullit shqiptar për shkak të skamjes dhe mjerimit është më e madhe se zhurma e fabrikave gjermane.
RAKIA DHE DUHANI
Disa të rinj pinin raki, njëkohësisht pinin edhe duhan në odën e babait tim, Qazim Elshanit. Gjatë gostisë e pyetën babain tim se a është më i rrezikshëm duhani apo rakia.
- Të dyja janë të rrezikshme. Mirëpo me pi rakinë me masë nuk është e rrezikshme, kurse duhani nuk ka masë, - tha babai im edhe pse asnjërën nuk i përdorte.
KULLA E PIZËS DHE "PAQJA"
Paqja shkoi dhe e vizitoi Kullën e shtrembër të Pizës. Paqja u mahnit nga qëndresa shumëshekullore e ndërtesës së shtrembër para së cilës janë rrënuar disa objekte më të forta arkitektonike dhe më moderne në botë. Atëherë Paqja e nderoi me emrin e vet, në mënyrë që kjo ndërtesë e qëndrueshme të quhet "Kulla e Paqes".
- Faleminderit për nderimet e tua, mirëpo "Paqja" nuk mund të jetojë gjatë. "Paqja" shumë herë është rrëzuar hundë e buzë, kurse unë, edhe pse jam e shtrembër themelet i kam të forta. Nuk thonë kot; rri shtrembër e fol drejt.
QORTIMI I PRIFTIT
Në oborrin e Kullës së Pizës qëndronte një femër, pothuaj lakuriq. Andej pari kalon një prift dhe e qorton.
- Vishuni zonjë, mos rrini lakuriq para syve të botës.
- Po u vesha unë, Kulla e Pizës rrëzohet, - reagoi zonja lakuriqe.
- Meqë qenka ashtu, atëherë vazhdoni të qëndroni lakuriq, - tha prifti duke u larguar në drejtim të kishës.
DJALOSHI I VERBËR
Rreth tavolinës në kafene ishin mbledhur disa djem e vajza dhe bisedojnë. Njëri prej djemve ishte i verbët.
- Ndonëse jam i verbër, megjithatë me anën e vështrimit në dorë mund të përshkruaj personalitetin e njeriut, - tha djaloshi i verbër që nisi bisedën.
Ndërkohë një vajzë në vend se t´ia afronte dorën, nga çanta nxori gjarpërin plastik që e mbante si kuriozitet dhe ia shtriu djaloshit në dorë.
- Ti je gjarpër - klithi i verbëti që pas zërit të tij buçiti kafeneja.
Vajza që deshi të tallej me të verbëtin u turpëruar dhe iku nga vendi.
I MASKUARI DHE PUTHJA
- Vura maskën në fytyrë dhe u drejtova për të plaçkutur bankën e qytetit. Posa desha të hyj në bankë, papritmas më doli një zonjushë, e cila më kapi për krahu dhe më puthi në buzët e vetme që i kisha të zbuluara. Nga dashuria e harrova qëllimin e plaçkitjes së bankës dhe maskën e hoqa nga fytyra. Për çudi pas kësaj zonjusha u shkëput prej meje dhe u zhduk, - tregoi fatkeqi.
ZONJUSHA PARA VDEKJES
Një zonjushë kishte marr udhën e vdekjes, ndaj i lutet zotit për larjen e mëkatëve, përkundrazi zoti i tha: "Ti je shumë e re, prandaj ngritu në këmbë se do të jetosh shumë vjet. Unë do të kujdesem për ty".
Zonjusha u gëzua nga fjala e zotit dhe nuk kishte më fare frikë nga vdekja. U bë e lumtur, ndaj bëri shpenzime të mëdha duke iu nënshtruar operacioneve plastike për zbukurimin e fytyrës dhe gjoksit.
Tani zonjusha ishte bërë e përkryer, sa që qytetarët mahniteshin pas bukurisë së saj, sikur të kishte pikur prej qiellit. Një ditë, papritmas një makinë e shkel për vdekje. Zonjusha, para se të mbyllte sytë përgjithmonë, u ankua në zotin duke i thënë se nuk e mbajti premtimin e dhënë.
Zoti i tha: "Më fal, zonjushë, nuk të kam njoftur!"
TEK DENTISTI
Është trishtim kur dentisti ta nxjerrë dhëmbin e parë, mirëpo edhe më trishtim është kur ta nxjerrë dhëmbin e dytë.
- Po, pastaj? - pyeti njëri nga të pranishmit.
- Pastaj mësohesh.
SAPUNI DHE VULLKANI
Sapuni e pastron trupin, kurse alkooli e pastron plagën, - tha një qytetar tek po bisedonte me shokët.
- E turpin kush e pastron, zotnia ynë i dashur? - papritmas ndërhyri një tjetër.
- Aferim, përveç kraterit të vullkanit, as sapuni, as alkooli nuk e pastrojnë më mirë.
[an error occurred while processing this directive]
[an error occurred while processing this directive]