[an error occurred while processing this directive]
[an error occurred while processing this directive]
Argëtim
Martoi djalin me dashnoren e vet

Dëgjoj atë natë të gjatë rrëfime gjithfare dhe nuk mund t’u besoj veshëve që midis nesh ndodhin këto gjëra. Nuk u besoj veshëve por u besoj atyre që më tregojnë se ne kur e ndërrojmë vendin dimë të bëhemi të tillë sa e vërteta, aq e rëndë, të na duket e pamundshme. Kush mund të kërkojë që atje - në Perëndim, të kemi njerëz idealë? Të tillë nuk jemi as këtu - në vendlindjen tonë. Jeta e çdonjerit, atje e këtu është botë individuale, por, edhe kombëtare! Prandaj a kemi të drejtë të lëmë këso përshtypje? E vërteta për Ne dhe për ATA është vetëm një - e vërteta shqiptare...
Dëgjoj, midis tjerash, për atë burrin e botës që i ka kaluar të pesëdhjetat, që ka grua dhe fëmijë - tre djem e dy vajza, që tani trembëdhjetë vjet jeton e punon në Gjermani, e vetëm para pesë vitesh ka marrë me vete edhe familjen. Asgjë e jashtëzakonshme do të mendoni. Por, nuk është ashtu. Gjatë vizitave në vendlindje, në një fshat të komunës së Pejës, ai njohu një vajzë të re gati moshatare me vajzën e tij të madhe. Pak nga pak dhe e bëri për vete... Pasuan vizitat e shpeshta në fshat, peshqeshet e çmuara nga Gjermania, bisedat e gjata telefonike nga posta e Pejës. Kaloi viti, me mall e dashuri të madhe për njëri-tjetrin, filloi edhe viti i dytë i lidhjes së tyre, për të cilën morën vesh familjet e të dy palëve. Në familjen e burrit reaguan të gjithë - gruaja që qante e mallkonte se do ta linte pas aq vjet martese, fëmijët, që deri atëherë nuk ia kishin kthyer fjalën, dhe tërë farefisi i tyre. Asgjë nuk bëri punë, bile burri u egërsua edhe më tepër kur i merrej në gojë dashnorja, sa u kërcnua se do t’i kthejë të gjithë në shtëpi e do ta sjellë atë në Gjermani. Shtëpia heshti nga frika. Midis nënës dhe fëmijëve dëgjohej vetëm pëshpëritja për ato që ndodhnin. Në këtë heshtje të rëndë u martua vajza e madhe që ishte e fejuar kaherë por që sjelljet e babait përpak ia rrezikuan martesën - miqtë nuk donin të kenë punë me aso burri!
Në familjen e vajzës u bë më pak rrëmujë. As nëna e as babai nuk arritën ta bindin se nuk ka të drejtë në atë dashuri, se ajo po bëhet shkaktare e shkatërrimit të një familje. Ajo nuk dëgjoi as me të mirë e as me të keq, por vazhdoi me të vjetrën. Pas dy verash që i kaluan së bashku në Ulqin, filluan të bëjnë plane edhe më serioze. Mbledhën dokumentet dhe me ndihmën e tij dhe të parave, u bë pasaporta e saj, por, përkundër përpjekjeve vizën nuk mundën ta sigurojnë. U ndanë të dëshpëruar, ngase atë e priste puna në Gjermani, por me premtime të forta se do të gjindet zgjidhja. Dhe vërtet, posa mbërriu filloi të hulumtojë - si ta sjellë dashnoren në Gjermani. Garancë për vizë turistike mund t’i siguronte, por kjo ishte vetëm zgjidhje e përkohshme. Ishte edhe mundësia e strehimit të saj si refugjate, nëse do të vinte, por kjo nuk i pëlqente, nuk dëshironte ta lejë nëpër hajme /vendstrehime/ gjithqysh e me gjithkë - frigohej se mund ta humbte ! Koka i bëhej daulle nga planet e nga brengat që i silleshin në mendje e nuk mund t’i bisedonte me askë të afërt. Familja i ishte bërë barrë - hynte e delte në shtëpi me urrejtje se gruaja dhe fëmijët ishin fajtorë që ajo nuk ishte këtu - me të!
Koha kalonte shpejt e ajo mbetej larg. Asnjë plan nuk i dukej i sigurt, prandaj filloi të kërkojë mendime nga disa njerëz që në mënyra të ndryshme, për para, sillnin njerëz nga të gjitha anët, edhe familje të tëra nga Kosova. Për ta problemi ishte shumë i vogël, bile me shumë mundësi për zgjidhje. E ai, u mat e u çmat dhe u vendos për njerën - atë më morbiden!
Meqë kishte vizën C i dërgoi dashnores garancion për vizë turistike dhe ajo pas dy përpjekjesh arriti që ta marrë vizën në Beograd. Menjëherë pas kësaj i dërgoi të holla, ia siguroi biletën e aeroplanit dhe pas dy ditësh doli ta presë në aeroport. Ajo erdhi me pak rraqe që kishte marrë me vete dhe u vendos në banesën që i kishte zënë ai me qira. Prej asaj dite familja nuk ia pau sytë gjysmë viti, derisa erdhi një mbrëmje, i mblodhi të gjitha rreth vetes dhe ua kumtoi vendimin e tij - djalin e madh 22-vjeçar do ta kurorëzojë me dashnoren e vet për t’ia siguruar vizën!!! Nuk lejoi pas kësaj kurrfarë diskutimi - nëse nuk pranojnë, do t’i kthejë të gjithë në Kosovë!
Ishte friga nga Kosova /pas qëndrimit 5-vjeçar në Gjermani/, nga babai absolut, apo diç tjetër - DIÇ e pakapshme - që e shtyri djalin dhe tërë familjen ta pranojnë këtë kusht - nuk e biseduam me ta. Sidoqoftë, sot në të njëjtin qytet, në të njëjtën ndërtesë, në katin e pestë jeton familja - gruaja dhe fëmijët, e në të gjashttin jeton dashnorja 28 vjeçare që si nuse e familjes ka fituar vizën - ndërsa burri i botës që tani është bërë edhe gjysh - i shetit katet pa fije turpi! E, të gjithë e dinë këtë, bile edhe të huajt!
... Dhe, nata bëhet ditë, me njerëzit tanë në Perëndim, dhe rrëfimet që të habisin, të shqetësojnë, të turpërojnë... flasin për neve jashtë vendlindjes.

N. LATIFI

 
[an error occurred while processing this directive]
[an error occurred while processing this directive]