Vrau gruan dhe e inskenoi si vetëvrasje
Të rralla janë martesat pa konflikte.
Pothuaj është e pamundur që edhe
në martesat e shëndosha të mos
lindin probleme, drama dhe konflikte. Të
dy bashkëshortët, nëse nuk e gjejnë
mesin e artë e të bëjnë kompromis,
konfliktet bëhen të paevitueshme dhe
mbërrijnë deri te tragjedia, siç
ndodhi me dramën familjare që do t’jua
prezentojmë më poshtë.
Burri patriarkal, shpirtkazmë... i zhytur
në probleme të natyrës ekonomike,
rigoroz dhe ruajtës i tradicionalizmit në
familje.
Gruaja, e urtë, punëtore, nënë
e katër fëmijëve. Viktimë
e dhunës, e maltretimeve, e dajakut... E
përbuzur, e fyer... e rrahur, madje prej
atit të fëmijëve të saj. Gruaja,
duke mos e duruar dhunën që ushtrohej
mbi të, tregon në shtëpinë
atërore. Vëllezërit gjaknxehtë,
të prekur në sedër, çohen
dhe e rrahin dhëndrin. Mendonin se me këtë
do t’i jepnin një leksion të mirë,
për të mos e trajtuar më «robin»
e vet si të dëshirojë: ta rrahë
e ta përgjakë kurdoherë që
i teket shpirligësisë së tij.
Me kaq për një kohë fashiten gjakrat
dhe jeta fillon të rrjedhë normalisht.
Por, inati dhe egoja nuk e lënë të
qetë ndërgjegjen e traumatizuar të
fshatarit dinak. Ai e vazhdon avazin e vjetër.
Por, vëllezërit e saj sërish ia
zënë pritën për ta mbrojtur
të motrën. Duke vrarë mendjen për
t’ia gjetur zgjidhjen fatlume të këtij
konflikti pa shtegdalje, fshatari vendosi në
momentin e ndritur dhe në mënyrë
mjeshtërore duke e inskenuar si vetëvrasje.
A është vrasje apo vetëvrasje -
organet e hetuesisë që e bënë
këqyrjen në vendin e ngjarjes nuk dhanë
kurrfarë deklaratash pa i bërë
analizat e hollësishme. Tekefundit ata as
që i brengos kjo tragjedi apo shumë
vrasje dhe vetëvrasje që kohëve
të fundit kanë ndodhur në Kosovë,
por ende sot e kësaj dite kanë mbetur
krime të pandriçuara. Fajtori dënohet,
fajtorin e dënon ligji. Në këtë
rast si e gjykojnë fëmijët këtë
akt barbar? Vërtet, a ka pasur arsye të
fortë për ta vrarë gruan? Po cili
mund të jetë shkaku që e shtyn
burrin për ta vrarë të shoqen,
ta vrasë nënën e fëmijëve
të tij dhe ata t’i lërë në
mëshirën e kohës, të rriten
pa dashurinë dhe kujdesin e dorës së
asaj që deri dje i ka përkundur në
djep e u ka dhënë gji?
Ky lajm tronditi fshatin, rrethinën, tundi
nga vendi nënat, tmerroi etërit dhe
natyrisht i rrëqethi engjëjt e pafajshëm
- fëmijët!
E fëmijët, si do ta vazhdojnë jetën
me të atin - dorasin e nënës?!
Në këtë kohë, në këtë
vend... edhe nënat vriten... si zogjtë
në fluturim!
Jeta vazhdon më tej me njollën që
nuk shlyhet kurrë: nënën e ka vrarë
babai.
I. Z.
|