[an error occurred while processing this directive]
[an error occurred while processing this directive]
Argëtim
Djali që u paraqit 13 vjet si vajzë

Den Hasani nga Prizreni lindi me organe të brendshme të gjinisë femërore, ndërsa ato të jashtmet i kishte mashkullore. Dashuria e tij me vajzën Andrea. Operacioni i parë në Stamboll.

Den Hasani, i lindur më 14.06.1979 në Prizren. Menjëherë pas lindjes mjekët i pyesin prindërit se a kanë fëmijë të tjerë përveç tij. Ata u tregojnë se i kanë edhe dy vajza më të mëdha. Qëllimi i pyetjes së tyre ishte që ta dinë se a kanë tjetër djalë, sepse ky fëmijë që u kishte lindur i kishte organet e brendshme të gjinisë femërore, kurse ato të jashtmet ishin mashkullore. Nëse e lejonin që të jetonte, atëherë jeta e tij do të zgjaste 7 vjet, kurse nëse do ta bënin operacion, kishte gjasa që të jetonte normalisht. Problemi qëndronte aty se operacioni nuk mund të bëhej në Kosovë dhe ishte tepër i shtrenjtë. Pasi babai i Denit ishte tregtar i pasur dhe kishte dëshirë që ta kishte një djalë, u tha mjekëve se do të bënte çmos që djali i tij të bëhej djalë në kuptimin e plotë të fjalës.
Kështu operacioni caktohet për në vitin 1987 në Stamboll. Deni rritet dhe duke u rritur përngjet më shumë si vajzë. Të gjithë e pranojnë si vajzë dhe po ashtu regjistrohet në shkollë me emër të vajzës, Adelina Hasani. Duhet cekur se për këtë e dinin vetëm familja e Denit dhe askush tjetër. Kështu që në vitin 1987 shkon në Stamboll, ku i nënshtrohet operacionit të parë. Ky operacion ishte deri diku i suksesshëm, por megjithatë pamja e Denit ende i gjasonte femrës. Kthehet në Prizren dhe fillon shkollën. Në shkollë të gjithë e thërrisnin Dina. «Unë e ndieja veten çuditshëm, sepse askush prej tyre nuk e dinte se unë isha mashkull», thotë Deni. Ai ishte i hutuar atë kohë, sepse e ndiente veten edhe si femër, po edhe si mashkull. Kjo gjendje e tij ishte mjaft e mjerueshme. Ai kishte simpati edhe ndaj femrave, edhe ndaj meshkujve. Nuk dinte as vetë se çfarë gjinie po i takonte në të vërtetë. Të gjithë e njihnin si femër, e ky fillonte nganjëherë të mendonte se është femër, por kur shkonte në shtëpi, familja e trajtonte si mashkull. Mirëpo, si çdo njeri që përshtatet në rrethana të ndryshme, Deni po ashtu filloi të pajtohet me fatin e tij, i luante dy role, bile i luante shumë mirë. Dikur edhe i hyri në qejf.
Çka e bëri atë që prapë ta ndiente veten më shumë si mashkull?
Kur doli në klasën e pestë, në klasë i erdhi një vajzë shumë e bukur, e quajtur Andrea Sherri. Menjëherë u bënë shoqe të mira dhe tërë kohën e kalonin së bashku.
«Shpeshherë ajo është ulur në prehrin tim gjatë pushimit të gjatë, duke mos ditur asgjë për mua e duke menduar se unë jam shoqja e saj më e ngushtë, unë vetëm se isha i dashuruar në të», i kujton Deni ato ditët e tij më të vështira në jetën e tij. Andrea e kishte hapur zemrën e saj dhe i kishte treguar atij krejt për jetën e saj, e ky ndihej se po e tradhtonte që nuk po ia tregonte të vërtetën.
Deni nuk sillte shokë e shoqe në shtëpi, sepse frikësohej se do ta zbulonin të vërtetën. Po ashtu askujt nuk ia jepte numrin e telefonit, sepse familja e tij mund të ndodhte që të gabonte. Por, një shok i klasës së tij, Arsimi e kishte gjetur numrin e Denit dhe e kishte thirrur në telefon. Ishte lajmëruar nëna e Denit dhe ishte habitur, duke iu përgjigjur se Adelina nuk është në shtëpi. Ky, i hutuar, nuk reagon dhe mendon se ka thirrur gabimisht.
Në mbrëmjen e gjysmë maturës Deni vendos që t’u tregoj të gjithëve për fshehtësinë e tij. Ishte ngopur më me mashtrime dhe frkësohej se, pasi ishte fundi i shkollës, nuk do ta shihte më Andrean. Kjo ishte edhe arsyeja kryesore që vendosi që të gjithë ta dinë se ai në të vërtetë ishte më shumë mashkull, edhe pse dukej si femër.
Përfundoi klasa e tetë dhe mbrëmja e gjysmë maturës do të mbahej në restoranin «34» në Prizren. Duhet cekur se Deni filloi të frikësohej se nuk do ta kuptonin, sidomos Andrea. Por, ai e dinte se herëdokur do të merrej vesh e vërteta, prandaj ky ishte momenti më i përshtatshëm.
Kështu Deni mblodhi forcë dhe së pari i tregoi Andreas për këtë. Ajo menjëherë iku e hutuar dhe nuk donte të dëgjonte më për të.
Mirëpo, Deni i kishte thënë: «Ndoshta më pranon si shokun tënd më të mirë».
Pasi i tregoi asaj, shumë shpejt u përhap lajmi në tërë Prizrenin. «Njerëzit filluan të më shikonin thuajse isha jashtëtokësor. Më parashtronin pyetje të cilave as unë nuk dija t’u përgjigjesha. Por, edhe pse e kisha vështirë, disi e ndieja veten më të lirë», rrëfen Deni. Pas një jave, Andrea e thërret Denin dhe i kërkon falje. Reagimi i saj ishte tepër normal. Nuk shkoi as një muaj dhe Andrea u dashurua në Denin. Ata filluan të kalonin si dashnorë. Prindërit e Denit nuk u pajtuan për këtë në fillim, sepse Andrea i përkiste besimit të krishterë.
«Kur nuk e dinte Andrea të vërtetën, unë shkoja shpesh në shtëpi të saj dhe nëna e saj gjithmonë më thoshte sikur të ishe djalë unë do ta martoja Andrean me ty, kështu që dëshira e saj tani u bë realitet. Unë dhe Andrea, edhe pse të rinj, e duam shumë njëri-tjetrin», tha Deni.
Arsimi, shoku i ngushtë i Denit, tha: «Unë jam befasuar mjaft me Denin, por pas këtij rasti ne jemi bërë shokët më të mirë. Ai dhe Andrea ishin shokë të mirë, e tani dashnorë. Andrea është një vajzë shumë e mirë dhe e bukur. Ne të gjithë po i themi që të konkurrojë për Miss Prizreni, por Deni nuk po e lejon».
Atë ditë e takuam edhe Andrean, e cila me të vërtetë ishte e bukur. «Jam mësuar me Denin dhe nuk e jap atë për asgjë. Ai është imi përgjithmonë», tha Andrea dhe u skuq e menjëherë shikimi i shkoi te Deni.
Andrea është në vitin e tretë në shkollë të mesme. Deni nuk e ka vazhduar shkollën e mesme. Ai ka dëshirë të bëhet muzikant. Prej vitit 1990 ka filluar të ushtrojë në sintisajzer dhe shpesh organizon mbrëmje argëtuese në Prizren.
Tani janë mësuar me të dhe të gjithë e njohin. Deni duhet ta bëjë edhe një operacion në vitin 1998 në Ankarë dhe pas atij operacioni do të shërohet plotësisht.

Afërditë Hajdini

[an error occurred while processing this directive]
[an error occurred while processing this directive]