-................... ........-.............. ................... .................................................................... ....

BAROMETRI DIPLOMATIK

Prof.Dr.Mehdi HYSENI

  SI E SHITI DRASHKOVIQI NË TIRANË PËRRALLËN

E TIJ DIPLOMATIKE PËR KOSOVËN!? * /

 Fenomenologjia e paradoksit dhe e vetëmohimit:

 Përderisa politika  dhe diplomacia zyrtare e Republikës së Shqipërisë nuk deklarohet para botës, se Kosova është pjesë integrale e territorit  etnik të Shqipërisë, drashkoviqët  çetnikë serbomëdhenj dhe  Unioni i Serbisë dhe i Malit të Zi, do të manipulojnë me ndërrimin e tezave të historiografisë falsifikatore serbomadhe, duke u thirrur në të "drejtën historike" mbi Kosovën-Shqipërinë Etnike, edhe pse e vërteta është në anën e shqiptarëve dhe të Shqipërisë.

Në momentin më kritik të historisë dhe të fatit të Kosovës, si dhe të trojeve të tjera etnike shqiptare të Shqipërisë, të kolonizuara nga Serbia dhe Mali i Zi, “pistonët” e diplomacisë së regjimit të Fatos Nanos, e aranzhuan dhe e realizuan, edhe “vizitën historike” të Vuk Drashkoviqit (ministër i Punëve të Jashtme) të Unionit të Serbisë dhe të Malit të Zi(SMZ-së). Apogjeun e këtij paradoksi, pa dyshim e pasqyron fakti se, Drashkoviqi (armiku më i përbetuar i pavarësisë së Kosovës-Shqipërisë Etnike) nga suita e regjimit aktual zyrtar të Tiranës u prit me lule dhe me daulle. Ndërkaq, disa muaj më parë(2003-2004), liderët patriotë të Ribashkimit të Shqipërisë, Gafurr Adili, Taip Mustafaj dhe Idajet Beqiri, në vend të pritjes së tillë të ngrohtë miqësore, u pritën me burg, me gurë dhe me izolim, kurse Drashkoviqi (për meritat e tij të jashtëzakonshme antishqiptare) u prit me bukë, me dolli dhe me bujari të ngrohtë dhe të sinqertë shqiptare. Ja, edhe kjo paradigmë e turpshme, apolitike, antikombëtare dhe ANTIBASHKIM, për të satën herë në historinë tonë, provon përs ëritjen e recidivit të fenomenologjisë së vetëmohimit, të përçarjes, të tradhtisë dhe të shitjes së interesit të përgjithshëm kombëtar dhe shtetëror të Shqipërisë Etnike. S'ka asnjë dyshim se, po të ishte gjallë në jetë, filozofi dhe poeti ynë i shquar, Ndre Mjeda, këtë “diplomaci moderne”, që personifikohet me emrin dhe me veprën antibashkim të Fatos Nanos dhe klikës së tij, do ta mallkonte me psherëtimën “më të butë” përmes këtyre vargjeve poetike: “ Me dijtë hyjtë me bisedue, me pasë sy që me derdhë lot, vajin tand të kishin prue, të kishin kja për jetë e mot”; OSE: “BYLBYL, ky shekull, orë e ças ndërrohet, bijnë poshtë të naltit, e i vogli çohet”. Mesazhi i këtyre vargjeve poetike me vlerë antologjike kombëtare të Ndre Mjedës, edhe sot, në fillimshekullin XXI, është aktual dhe tejet i qartë, se të gjithë ata shqiptarë (qoftë në pozitë a jashtë pushteti, pavarësisht çfarë profesioni ushtrojnë në jetën e përditshme), që në mënyrë të verbër punojnë për interesa të tyre të ngushta dhe të armiqëve të huaj në disfavor të interesit të përgjithshëm të kombëtar dhe shtetëror të Shqipërisë Etnike, duhet të mos harrojnë dialektikën e natyrës, se në këtë botë çdo gjë është e ndryshueshme dhe relative. Prandaj, edhe absolutizimi i regjimit despotik antipopullor dhe antibashkim i Fatos Nanos, duhet të jetë kuptuar si i përkohshëm, sepse (shprehur popullorqe) “gjithmonë nuk do t'i shkojë kungulli mbi ujë”. Më thjesht, ata që në çfarëdo forme e luftojnë bashkimin gjithëkombëtar shqiptar për të hyrë “në një thes të përbashkët” me Serbinë dhe me Malin e Zi, s' ka dyshim se një ditë, do t'i zërë edhe psherëtima e pavdekshme e Andon Zako Çajupit: “ O, shqiptarë të mjerë,q'u ka marrë koka erë, e po luftoni për të tjerë...” OSE ajo e Atë Gjergj Fishtës: “ Asht ma mirë nën dhe m'u kja, se për të gjallë me ndejtë nën shkja”. Si “rexhimlinjtë”, ashtu edhe “kullakët-çifligarë” të kohës, ( që së bashku me armiqtë e ribashkimit gjithëkombëtar shqiptar, janë duke e ngrënë edhe kashtën e djegur dhe hirin e oxhaqeve të pafikura) nuk parapëlqehet, që të harrojnë këtë amanet të shenjtë-bashkimin e Shqipërisë Etnike, ( me zjarrin dhe me pasionin e të cilit kanë jetuar dhe vepruar jo vetëm Ndre Mjeda, Andon Zako Çajupi, Atë Gjergj Fishta, por edhe Samiu, Abdyli dhe Naimi..., edhe gjithë plejada e luftëtarëve të penës dhe të pushkës së periudhës së Rilindjes Kombëtare Shqiptare ) sepse ekziston rreziku, që të vriten nga padrejtësia dhe terrori gjenocid në emër të “bashkim-vëllazërimit” të regjimeve serbomalazeze-sllave. Me një fjalë, të gjithë ata shqiparë makutë, të mashtruar nga “pazarllëqet e majme ditore”, që nuk e përfillin amanetin historik të bashkimit të kombit dhe të shtetit etnik shqiptar, s' ka dyshim se një ditë do të vetëvriten nga realiteti i Shqipërisë Etnike, dhe sërish do të ngelin pa liri dhe pa atdhe të vetin; do të ngelin vetëm rrogëtarë dhe punëtorë krahu-hamaj të huaj (të zhveshur nga çdo pasuri, e fituar në kurrizin dhe në gjakun e popullit shqiptar, të shtypur, të shfrytëzuar dhe të skllavëruar nga sundimi i egër kolonialist dhe imperilaistë serbomadh) të Beogradit, të Podogoricës, të Shkupit dhe të Athinës etj.

Pavarësisht se cilët individë, grupe, parti, politika dhe titullarë të tyre, e luftojnë PAVARËSINË E KOSOVËS dhe RIBASHKIMIN e kombit dhe të shtetit etnik shqiptar në Ballkan, historia nuk do t'i amnistojë nga faqet e kronikës së saj të zezë, sado (ata ose ato), ta kenë fuqinë dhe mbështetjen e armiqëve të jashtëm dhe të brendshëm. "Ka pasur, ka dhe do të ketë gjak Shqipëria  sa për t'i mbrojtur kufijtë e saj"!

 Vizita e Vuk Drashkoviqit Shqipërisë, vërtet ishte “historike”, siç pohoi me kënaqësi të veçantë Tirana zyrtare, sepse ai nuk tha asgjë të re në frymën paqësore, as miqësore të përmirësimit të marrëdhënieve ndërfqinjësore të Serbisë me Kosovën shqiptare, veçse në praninë e Alfred Mojsiut (kryetar i Republikës së Shqipërisë), të Fatos Nanos( kryeministër i qeverisë), të Servet Pëllumbit (kryetar i Parlamentit), dhe të Kastriot Islamit (ministër i Jashtëm) i ripërsëriti “refrenet parodike” të përrallës së tij historiko-diplomatike antishqiptare, se “Kosova është e Serbisë” (!) Ky ishte qëllimi kryesor i përmbajtjes së “vizitës historike” të V.Drashkoviqit në Tiranë, që në “stilin e politikës paqësore” të Slobodan Milosheviqit , të Vojislav Sheshelit, të Vojislav Koshtunicës dhe të Nebojsha Çoviqit, t'i paralajmërojë me kohë autoritetet më të larta zyrtare të Shqipërisë, si dhe psikologjikisht ta përgatit opinionin publik atje, se edhe “Serbia e demokratizuar” e pasmilosheviqit, në asnjë mënyrë nuk e ka ndërmendë, që të heqë dorë nga “prona e ligjshme” koloniale e Kosovës. Mirëpo, edhe këtë konkluzion konkret të misionit të Vuk Drashkoviqit, të shprehur në vokabularin tradicional të serbocentrizmit autodestruktiv të diplomacisë serbomadhe, politikanët dhe diplomatët e Tiranës zyrtare nuk qenë në gjendje ta kundërshtojnë, as ta kuptojnë drejt, duke iu përgjigjur shkurt e shqip V. Drashkoviqit, se Kosova është e Shqipërisë, dhe jo “çiflik” KOLONIAL i SMZ-së. Mirëfilli këtë nuk ia kanë thënë troç Drashkoviqit, sepse “nënkuptohet” që “diplomacia moderne” e qeverisë së Fatos Nanos, do të “dilte” jashtë temës protokollare të “vizitës historike” të kryediplomatit serb të SMZ-së, bërë më 21 dhe 22 dhjetor 2004 Tiranës, mbase temë bosht e bisedimeve me Vuk Drashkoviqin ishte çështja se si Shqipëria t'i ripërtërite kontratat dhe marrëveshjet e saj tregtare dhe ekonomike me SMZ-në, e jo “tema” Kosova, të cilën ministri i Jashtëm i SMZ-së, Vuk Drashkoviq, ua imponoi homologëve të tij në të gjitha takimet me A.Mojsiun, F.Nano, S.Pëllumbi dhe K. Islami, si dhe në konferencën e përbashkët për mediat, me rastin e përfundimit të “vizitës historike” të tij në Tiranë.

 Krahas politesës së tepruar të protokollit diplomatik të zyrtarëve më të lartë të shtetit shqiptar, edhe disa nga mjetet e informacionit shqiptar të Tiranës, me pompozitet dhe me ekzagjerim sui generis (intervista etj.) e regjistruan vizitën dyditore “historike” të ministrit të Jashtëm të SMZ-së, Vuk Drashkoviq, i cili i bëri Shqipërisë, më 21 dhe 22 dhjetor 2004. Fundja, çështje dhe e drejtë e masmediave dhe e politikës zyrtare të Tiranës është se si e kanë pritur, kuptuar dhe vlerësuar vizitin diplomatike të ministrit serb, Vuk Drashkoviq, bërë Tiranës në momentin më oportun për avantazhin e politikës së jashtme dhe të diplomacisë serbomalazeze në relacionet e diplomacisë ndërkombëtare në favor të kontestimit dhe të dezavuimit të statusit të pavarësisë së Kosovës. Mirëpo, asnjërit prej këtyre dy faktorëve relevantë të jetës politko-shoqërore në Shqipëri, nuk iu kujtua, që të nxjerrin konkluzionin vlerësues, se për çfarë qëllimi ishte aranzhuar vizita diplomatike e Vuk Drashkoqiviqit Tiranës dhe, pse kryeministri Fatos Nano, këtë e quajti “vizitë historike”. Kjo do të duhej të ishte sinteza e përgjigjjes kryesore e komenteve dhe e intervistave, të bëra lidhur me këtë “temë historike”, e jo përqëndrimi “profesional-politik” në narracionin e pa fre të përrallës “historiko-diplomatike” të Drashkoviqit sesa ai “kishte njohjuri dhe miqësi të thella” për Ismail Kadaren, për Kosovën dhe për Shqipërinë. Çfarë “eureke” kjo, si në kuptimin profesional zhurnalistik, ashtu edhe në atë politiko-diplomatik dhe historik?!

 S'ka dyshim se, intervistuesit dhe bashkëbiseduesit e Vuk Drashkoviqit nuk kanë pasur njohuri paraprake për oratorinë, konceptet dhe qëndirmet e tij demagogjike nacionalshoviniste, si rrjedhim, ai me sukses, edhe ua ka imponuar përrallën e tij, sesa në lidhje të ngushta ishte ai me shqiptarët, duke i befasuar për të mirë ata, se ai, madje, kishte “njohuri të thella”, se Shqipëria (50%), e copëtuar dhe e zvogëluar në kufijtë e imponuar të viteve 1912-1913, ndodhet në hartën gjeografike të Ballkanit! Në këtë kontekst, edhe është dashur të intervistohet kryediplomati serb, Vuk Drashkoviq.

 Ndër pyetjet kryesore të nxehta dhe të pashmangshme, që do të duhej t'i shtroheshin atij, janë këto: (1) Ç' do të thotë Beteja e Kosovës për historinë serbo-shqiptare në Ballkan? (2) Çfarë roli ka luajtur Kisha Ortodokse në vazhdimësinë historike të marrëdhënieve serbo-shqiptare? (3) Pse ju konkretisht, shkenca, politika, kisha dhe propaganda serbe, Kosovën e quani “zemra dhe djepi i Serbisë”, kur historikisht dihet se Kosova ka qenë dhe është shqiptare? (4) Pse shteti, kisha dhe shkenca juaj në vazhdimësinë historike e bëni dallimin midis shqiptarëve. Ata në Kosovë i quani “arnauti” dhe “shiftari”, kurse ata në Shqipëri i quani “Albanci”, çka fshihet pas kësaj sintagme dalluese? (5) Pse kolonizimin dhe aneksimin e Kosovës dhe të trojeve të tjera shqiptare më 1912, kisha, historiografia dhe politika serbe, e quan çlirim të territoreve të reja serbe? (6) Thoni se BE-ja nuk do të lejojë ndryshimin e kufijve të Kosovës, pse atëherë, po kjo BE, e lejoi ndryshimin e kufijve me dhunë dhe me terror gjenocid të Bosnjës e Hercegovinës, duke krijuar një “Republika srpska”, (edhe pse kjo është në kolizion flagrant me normat e së drejtës ndërkombëtare dhe me Kartën e Kombeve të Bashkuara) e cila mbi 47% të territorit është krijuar në dëm të territorit kroat dhe mysliman? (7) Pse sllovenëve, kroatëve dhe maqedonëve u është lejuar, që t'i ndryshojnë kufijtë e tyre, duke u shkëputur nga ish-Jugosllavia, e shqiptarëve të Kosovës u është mohuar një gjë e tillë? (8) Në çfarë potenciali llogaritë Serbia, se Kosovën edhe më tej, do ta mbajë si koloni të saj? (9) Krahas citimit “ditor” të Ismail Kadares, u ka shkuar ndonjëherë ndërmendë, që ta citoni edhe Adem Demaçin, Rexhep Qosjen, të cilët, po ashtu sikurse Ismail Kadarea, asnjëherë nuk janë pajtuar me konceptet dhe interpretimet e juaja hisotike, politike, letrare dhe kishtare, se Kosova i përket Serbisë? (10) Cili është opinioni juaj lidhur me idetë dhe pikëpamjet përparimtare demokratike të Dimitrije Tucoviqit lidhur me shqiptarët dhe Shqipërinë? (11) Keni lexuar, dhe keni cituar ndonjëherë para opinionit publik serb këtë postulat politik dhe demokratik të Dimitrije Tucoviqit, që nxjerr në shesh thelbin e gjenezës së historisë së konfliktit serbo-shqiptar, kur thotë se: “ Përderisa serbët nuk e kuptojnë se janë në tokë të huaj (domethënë ata janë në tokën etnike shqiptare, e jo shqiptarët në tokën serbe, ashtu si flet historiografia falsifikatore serbomadhe dhe Kisha Ortodokse Serbe), ata kurrë nuk do të kenë marrëdhënie të mira fqinjësore me shqiptarët në Ballkan? (12) Sipas jush, cili ishte motivi kryesor i regjimit policor, ushtarak dhe paramilitar i Slobidan Milosheviqit, i cili gjatë viteve 1998-1999, ushtroi terrorin gjenocidal mbi Kosovën dhe shqiptarët? (13) Sa është i vërtetë fakti, se, një numër i konsideruar i pjesëtarëve të Lëvizjes së juaj-“SPO-s” ka marrë pjesë në aksionet e likuidimit dhe të pastrimit etnik të shqiptarëve në Kosovë së bashku me njësitet inkuizitore të Arkanit, të Sheshelit dhe të Slobodan Milosheviqit?(15) Ju, si humanist, si letrar dhe si politikan, sa jeni angazhuar, që t'i paralizoni okupimin dhe djegjen e Kosovës nga ana e Slobodan Milosheviqit? (16) Pse ju, edhe sot, këtu në Tiranë, sikurse dikur Slobodan Milosheviqi, pohoni se Kosova, duhet demokratizuar dhe integruar në rrjedhat e Evropës (sipas standardeve më të larta ligjore të së drejtës ndërkombëtare dhe të Kartës së Kombeve të Bashkuara për njohjen e të drejtave elementare si minoritet kombëtar), vetëm si pakicë kombëtare, e jo siç është e vëreteta si komb, kur dihet se mbi 90% të popullatës në Kosovë janë shqiptar, kurse serbët janë pakicë? (15) Pse historikisht si komb dhe si shtet jeni të prirur, që para botës të gënjeni t'i ndërroni tezat mbi të vërtetën e historinë së gjenezës së shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike, kur dihet se fiset barbare serbe janë shfaqur pesë (5) shekuj pas shqiptarëve në Ballkan? (16) Pse po kërkoni me këmbëngulje decentralizimin e Kosovës, kur kjo ende nuk ka cilësinë e shtetit, as të ndonjë pushteti të centralizuar në duart e shumicës dërrmuese shqiptare, kur dihet se Kosova ende është nën mandatin juridik ndërkombëtar paqësor të UNMIK-ut dhe të KFOR-it? (17) Pse UÇK-në e akuzoni dhe e keni “vlerësuar ligjërisht” si “strukturë terroriste”, kur dihet se kjo është organizuar sipas ligjeve dhe të së drejtës ndërkombëtare; me vullnetin dhe me mbështetjen e arsyeshme masive të popullit shqiptar të Kosovës për të parandaluar luftën agresive dhe gjenocidale të forcave pushtuese serbe, si dhe është legalizuar dhe ndërkombëtarizuar në saje të mbështetjes së plotë dhe të drejtë të Amerikës, të NATO-s, të OSBE-së, të OKB-së, të BE-së etj. ? (18) Pse Amerikën dhe NATO-n politika serbe i ka shpallur dhe i konsideron si “okupatorë” të Serbisë (e në anën tjetër, pas përmbysjes së Slobodan Milosheviqit, doni t'i përvetësoni dhe shfrytëzoni si aleatë. Ndoshta, statusi i pazgjidhur i Kosovës iu ka shtyrë që ta “amnistoni” Amerikën dhe NATO-n nga kualifikimet dhe akuzat armiqësore) kur dihet se këta ishin faktorët vendimtarë në shpëtimin e shqiptarëve dhe të Kosovës nga lufta gjenocidale e Serbisë së Slobodan Milosheviqit? (19) Pajtoheni me dëshminë e deponuar me shkrim në Kongresin Amerikan të avokatit dhe demokratit të njohur serb nga Beogradi, Sërgja Popoviq, i cili nga SHBA-ja ka kërkuar, që ta bombardojë Beogradin për ta shpëtuar Serbinë nga regjimi gjenocidal i Slobodan Milosheviqit? (20) Si e shpjegoni ju fenomenin e varrezave masive të qindra viktimave të masakruara shqiptare (të importuara në fshetësinë e vdekjes nga Kosova) në Batajnicë, në Peruçac, në Bajna Bashta e gjetkë-vende të kryerjes së krimit në Serbi? (21) Sipas deklaratës zyrtare të ish-ministrit të Punëve të Brendhsme të Serbisë, Dushan Mihajloviq, përveç këtyre varrezave masive në rrethinën e Beogradit, të Danubit, të Kladovës, të tilla (me viktima të masakruara shqiptare, të betonuara nën ura dhe viadukte të rrugëve të asfaltuara serbe) priten të zbulohen edhe në rrethinën e Leskovcit dhe të Vranjës, sipas jush, kur mund të fillojë procesi i zhbetonimit të këtyre varrezave në Jug të Serbisë? (22) Si mund të na sugjeroni, që të harrojmë të kalurën tonë të hidhur dhe tragjike, (që shkak dhe pasojë janë gjenocidi kolonial dhe pushtimi serbomadh, që edhe sot janë të pranishme në trojet etnike shqiptare (1842-2004), duke na detyruar, që me çdo kusht të pajtohemi, me qëllim që të “integrohemi” në Evropë, por që, (ama) së pari të harrohet e kaluara e historisë së hidhur të Kosovës, kur, ja, po në këto çaste, kur jeni ju duke qëndruar në Tiranë, në Merdare (kufi) të Kosovës presin të riatdhesohen mbi 40 trupa të pajetë të shqiptarëve, të zhvarrosur nga varrezat masive në Serbi?