-................... ........-.............. ................... .................................................................... ....

Autori i Lajmit: Qamil Buxheli

Në gjysmën e parë të bllokut të shënimeve të zonjës Doris Pak, që u gjend në ambientet e Hotel “Rognerit”, ndryshe nga pushtetarët dhe politikanët tanë, që thonë “kemi qamet suksese, por kemi edhe ndonjë të metë, “princesha evropiane”, shprehej pa dy kuptime: “Keni vërtet ndonjë sukses, por keni edhe shumë të meta”. Në këto radhë nuk do të ndalemi dot te sukseset, se lexuesit i kanë mësuar përmendësh nga fjalimet e intervistat e pushtetarëve dhe politikanëve tanë. Ata e dijnë mirë,se “qeveria jonë është më e mira në botë, ”klasa jonë politike nuk e ka shoqen gjëkundi”. Do shkëputim nga blloku vetëm disa shënime me anë të të cilave, pas takimeve të shumta që ajo kish patur me taksapaguesit dhe tagrambledhësit shqiptarë, dashur pa dashur, në mënyrë konfidenciale, “princesha” nxin realitetin tonë objektiv. Me qenë se këto shpifje e trillime hidhen poshtë edhe nga plot miq të huaj, brenda e jashtë vendit, për hir të transparencës, po publikojmë vetëm disa nga shpifjet dhe trillimet e saj. Për shembull:
“Në mjediset, dritaret dhe muret e disa dikastereve, zyrave dhe institucioneve u befasova kur pashë plot lule vërtetë prej letre dhe pa erë, por qamet të bukura të kuqe, blu, të bardha, të kaltëra… Më tërhoqën veçanërisht disa lule të verdha kungujsh të varur, të ngashëm me kungujt e Tankanikës, që kur ushqehen mirë, arrijnë të peshojnë nga 120 deri në 140 okë.
U befasova në një rast, kur disa shqiponja ishin ngarkuar të vrisnin miza, kurse ca harabelë të lëviznin trarët. Por më e bukur ishte gjetja kur njerëz që vuanin nga pagjumësia qenë ngarkuar të bënin roje nate…”
…”Mbresa të thella më lanë dy deputetë vëllezër-opozitarë”, të cilëve u qenë ngrirë damarët e qafës dhe ecnin si thengla, me kryet kthyer njëri nga e majta, tjetri nga e djathta. Nga sa mora vesh, kjo thagmë kish ngjarë sepse gjatë 12 vjetëve të pularizmit..Më falni, desha të them pluralizmit, këta “binjakë siamezë” nuk flisnin e nuk e shikonin njëri-tjetrin në sy”.
…”Një gjë që s'më del nga mendja, është se shqiptarët në vitet e demokracisë kanë mësuar të flasin në disa gjuhë, jo vetëm me të huajt, por edhe me vetveten, në një gjuhë të re që vetëm ata e marrin vesh. Flitej madje se Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë do të nxjerrë së shpejti një abetare në këtë gjuhë”.
…”Qe një befasi për mua, kur vura re, se ndryshe nga shumë vende të botës, ku bëhen greva e demonstrata për pakësimin e orëve të punës nga 8 në 4 ose 5, këtu or byrazer, qindra-mijëra njerëz e kanë realizuar e tejkaluar me kohë këtë gjë se nuk punojnë fare. Ata e kanë vënë në pozitë të vështirë Komitetin për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut se nuk ka me se të merret.
…..”Ç'të them pastaj për drejtësinë! Një mrekulli e vërtetë. Isha e pranishme në një gjyq në Durrës. Bashkë me disa “cironka të korruptuara” gjykohej edhe një “Peshkaqen”, që kishte bërë kërdinë në llojin e vet. Në fillim të seancës dyshova se mos gjykatësit, falë ndërhyrjeve nga e majta dhe e djathta, nga mezi apo nga ana, e falnin “Peshkaqenin“, por jo vëllezër dhe motra, gjykatësit e të tri shkallëve u treguan të pamëshirshëm: e dënuan “Peshkaqenin” me mbytje në Adriatik në një vend më të thellë”.
…”Del që Shqipëria zë vendin e parë në botë edhe për numrin e partive. Ka këtu parti të majta me program të djathtë, parti të djathta me program të majtë, parti të mesit me program të anës, parti të anës pa program fare, parti me kryetar, po pa anëtar, njëri mban vulën, tjetri mban rrogën. Ç'është e bukur, anëtar e këtyre partive nuk njohin fare as statusin e as programet e partive. Shkojnë pas berihajt.